Ας μην κρυβόμαστε: Αν δεν τηλεφωνήσει ο Τραμπ ή ο Πούτιν, ο Ερντογάν θα φτάσει μέχρι το τέλος… Θα το κάνουν;

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ γυρνά την πλάτη και φεύγει ενώ ομιλεί ο υπουργός Οικονομικών Στιβ Μνούτσιν (Α). Δεξιά ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς. EPA, Yuri Gripas / POOL




ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ:
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Οι Αμερικανοί παρακολουθούν με περισσή προσοχή την πολύ δυσάρεστη κατάσταση, που δημιουργεί ο Ταγίπ Ερντογάν στην ανατολική Μεσόγειο.

Είναι γεγονός ότι ανησυχούν στην Ουάσιγκτον και όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν προς αυτό. Αυτό που απουσιάζει είναι η πραγματική παρέμβαση από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών. Και όχι από το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Πρέπει να ασχοληθεί ο «εις και μόνος», ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι η προεκλογική εκστρατεία και η επανεκλογή του.

Την ίδια στιγμή, δέχεται μία απίστευτη πίεση από τους διαδηλωτές, οι οποίοι δεν θα αποχωρήσουν εύκολα από τους δρόμους. Ακόμα και αν κατεβάσει στρατό, οι νέες και οι νέοι που διαμαρτύρονται, ήρθαν για να μείνουν. Είναι κίνημα, που θέλει να σταματήσει το μίσος και ο διχασμός, που θέλουν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.

  • Υπό αυτές τις συνθήκες, και παρά τις προσπάθειες καλών Αμερικανών διπλωματών, δεν βλέπω -προς το παρόν- να κάνει το τηλεφώνημα.

Αλλά ας μην ψέγουμε μόνο τον απρόβλεπτο Ντόναλντ Τραμπ. Κάποτε πρέπει να εξετάσουμε και το ρόλο του Βλαντιμίρ Πούτιν. Αρκετοί αναλυτές πιστεύουν ότι ελέγχει τον Ταγίπ Ερντογάν. Έχει συνάψει μαζί του στρατηγική συμφωνία και στρατιωτική συνεργασία. Δεν έχει υποχρέωση και αυτός να σηκώσει το τηλέφωνο και να σταματήσει τον πρόεδρο της Τουρκίας; Μπορεί άλλωστε να το πράξει… Αλλά, μία σύγκρουση της Τουρκίας και της Ελλάδας -δύο συμμάχων-μελών του ΝΑΤΟ- στην ανατολική Μεσόγειο, μόνο στη Ρωσία συμφέρει. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας. Που είναι η αλληλεγγύη μεταξύ ορθοδόξων χριστιανών;

Οι Αμερικανοί ομιλούν και με τις δύο πρωτεύουσες, με την Άγκυρα και την Αθήνα.

  • Από τους Τούρκους απαιτούν να σταματήσουν τον πολεμικό χορό, αλλά προφανώς δεν τους ακούει κανείς, και
  • Από την Αθήνα ζητούν αυτοσυγκράτηση, αναγνωρίζοντας βεβαίως ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι αυτή που προκαλεί.

Θα ήταν καλό και ορθό, οι φίλοι μας οι Αμερικανοί, να φωνάζουν και πιο δυνατά το τελευταίο. Ότι είναι η Τουρκία που προκαλεί μονίμως. Όχι η Ελλάδα

Η ελληνική κυβέρνησης σε καθημερινή σχεδόν βάση ενημερώνει για την παραβατικότητα της Τουρκίας την Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες και άλλες πρωτεύουσες. Το μήνυμα είναι ότι ένας πόλεμος στην ανατολική Μεσόγειο θα τινάξει τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα στον αέρα. Δεν πρόκειται για κινδυνολογία. Είναι η πραγματικότητα.

Και είναι κάτι που συζήτησε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τον Ιανουάριο στην αμερικανική πρωτεύουσα όταν τον προσκάλεσε ο πρόεδρος Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

Θυμίζω ότι ο κ. Μητσοτάκης είχε παραδώσει φάκελο στον Αμερικανό πρόεδρο με τις αποδείξεις για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο, είχε παραδώσει και βίντεο με στοιχεία. Είχε τονίσει ότι το παράνομο μνημόνιο της Τουρκίας με το καθεστώς της Τρίπολης, μπορεί να οδηγήσει σε πολύ δυσάρεστες καταστάσεις. Και δικαιώθηκε μέσα σε μερικούς μήνες…

  • Και θυμίζω ακόμα ότι έγινε σχετική συζήτηση μεταξύ του πρωθυπουργού και των Αμερικανών συνομιλητών του, ακόμα και για την πιθανότητα στρατιωτικής εμπλοκής. Και ο κ. Μητσοτάκης είπε καθαρά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να μην απαντήσει. Ήταν μία φράση που προκάλεσε «συναγερμό» και δόθηκε η υπόσχεση ότι θα υπάρξει παρέμβαση σε υψηλό επίπεδο, από την Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα.

Ο κ. Πομπέο αναμείχθηκε προσωπικά στο θέμα, το δήλωσε άλλωστε σε τέσσερις Έλληνες ανταποκριτές, στον 70 όροφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μίλησε από τότε με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου πολλές φορές, άρα είχε την ευκαιρία να συζητήσει τις τουρκικές απαράδεκτες προκλήσεις. Ακολούθησαν και άλλοι αξιωματούχοι σε άλλα επίπεδα, αλλά από το αποτέλεσμα, θα έλεγα, ότι δεν πείστηκαν οι Τούρκοι. Το καρότο δεν λύνει προβλήματα. Χρειάζεται «μαστίγιο»…

Βεβαίως, η Τουρκία και η Αμερική, δεν έχουν και τις καλύτερες των σχέσεων, άσχετα αν οι Αμερικανοί τους θεωρούν ακόμα συμμάχους.

Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι αναφορικά με το παράνομο μνημόνιο της Τουρκίας με το καθεστώς της Λιβύης οι Αμερικανοί «καθάρισαν», υπό την έννοια ότι υποστήριξαν τις ελληνικές θέσεις, χαρακτηρίζοντας τις τουρκικές ενέργειες προκλητικές.

Όπως τονίστηκε στο OPEN και στην ιστοσελίδα μας, από ειδικό στα θέματα δικαίου της Θάλασσας και της ΑΟΖ, η δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είναι ορθή και υποβοηθητική. Διότι πάνω απ’ όλα αναγνωρίζει -για πρώτη φορά- τους νόμους.

Ο Πρωθυπουργός πρέπει να δείξει ξανά τόλμη στον Έβρο, και ξανά στο Αιγαίο: Ο “συμβιβασμός” συμφέρει στην Τουρκία

Στην ουσία οι Αμερικανοί αποδέχθηκαν αυτό που ισχύει εδώ πάρα πολλά χρόνια, και «αυτό είναι ο νόμος χωρίς αμφιβολία», είπε ο πρώην πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης, που υπέγραψε εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας το Δίκαιο της Θάλασσας.

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υπογραμμίζει ότι το παράνομο μνημόνιο δεν μπορεί, από νομικής άποψης, να επηρεάσει τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τρίτων κρατών, όπως η Ελλάδα. Ας το κρατήσουμε, διότι αποτελεί υποστήριξη των ελληνικών θέσεων.

  • Η υποστήριξη της Ουάσιγκτον, σε αυτό το θέμα, και η υιοθέτηση των ελληνικών θέσεων, είναι ένα σημαντικό γεγονός και έρχεται σε μία κρίσιμη στιγμή κατά την οποία η Τουρκία απειλεί ευθέως την Ελλάδα από τον Έβρο μέχρι και την Κρήτη.

Κατά τη γνώμη μου, η δήλωση του Αμερικανού εκπροσώπου θεωρείται αποδοκιμασία της Τουρκίας στο μείζον θέμα του παράνομου μνημονίου με το καθεστώς της Τρίπολης.

Τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, όπως η χερσαία επικράτεια μίας χώρας, είναι το ισχυρό μήνυμα.

Η Ελλάδα (και η Κύπρος) βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να έχουν ένα κακό γείτονα. Αναγκαστικά πρέπει να ζήσουμε μαζί του. Όμως, ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να ανεχθεί καν απώλεια εδάφους. Με όσους μιλούμε, συμφωνούμε ότι θα το πάει μέχρι το τέλος. Η πολιτική ηγεσία γνωρίζει και τις υποχρεώσεις της, ξέρει και τις αποφάσεις του λαού…

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΕΔΩ
ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΜΥΝΑΣ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΕΔΩ

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ η αναδημοσίευση των σχολίων χωρίς τη γραπτή έγκριση της ιστοσελίδας.

Το μνημόνιο Λιβύης-Τουρκίας αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή τώρα για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal

* indicates required