Η απαξιωτική συμπεριφορά της Γερμανίας στην Ελλάδα χρειάζεται απάντηση: Η Μέρκελ στη τσέπη του Ερντογάν

Ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν με την Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στην Κωνσταντινούπολη. EPA, GUIDO BERGMANN




Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΤΣΙΛΙΑΝΟΥ (*)

Όπως γνωρίζετε η πατρίδα μας διέρχεται μία από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιστορίας της των τελευταίων εξήντα και πλέον χρόνων. Δεδομένου ότι απειλείται άμεσα η κυριαρχία της, λόγω της Τουρκικής προκλητικότητας, η οποία έχει υπερβεί κάθε επιτρεπτό όριο ανεκτικότητας.

Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε η συνάντηση κορυφής στο Βερολίνο με θέμα την Λιβύη.

Η Ελλάδα όπως γνωρίζετε έλαμψε με την απουσίας της, λες και δεν υπήρχε στο χάρτη της Μεσογείου και δεν συνορεύει με την Λιβύη, ενώ με την Γερμανική λογική συνορεύει η Τουρκία!

Συμμετείχαν: η Ρωσία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Τουρκία, η Βρετανία, η Αίγυπτος, η Αλγερία, η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Δημοκρατία του Κονγκό, τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Αφρικανική Ένωση, ο Αραβικός Σύνδεσμος καθώς και οι ηγέτες των δύο αντιμαχόμενων πλευρών της Λιβύης.

  • Όλα αυτά για τί άλλο; για το πετρέλαιο και τα ενεργειακά αποθέματα της Λιβύης.
  • Το θέμα της συνάντησης ήταν σε πρώτη φάση η ειρήνη με τον σχηματισμό στη συνέχεια κυβέρνησης εθνικής ενότητας , ώστε οι μεγάλες δυνάμεις μεταξύ αυτών και η Τουρκία να εκμεταλλευτούν τα ενεργειακά αποθέματα της Λιβύης.

Η Ελλάδα που έχει σύνορα και ενεργειακά συμφέροντα με την Λιβύη σε συνδυασμό με την παράνομη συμφωνία Τουρκίας-Τρίπολης δεν προσκλήθηκε, παρά τις όποιες προσπάθειες της Ελληνικής Διπλωματίας για την συμμετοχή της, και, σ’ αυτό για να τα λέμε όλα, έχει μεγάλη ευθύνη.

Ήταν μία πράξη από Γερμανικής πλευράς που δεν είχε λογική, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της συνάντησης, έρχεται σε αντίθεση με την υποτιθέμενη Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη, όμως αν δεν εξηγήσουμε το αίτιο και αν δεν φροντίσουμε να είμαστε μπροστά από τις εξελίξεις, τα αρνητικά αποτελέσματα θα τα βρούμε μπροστά μας.

Οφείλουμε δηλαδή να δούμε τι ουσιαστικά κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες και τα ψεύτικα χαμόγελα της διπλωματίας.

Τα αποτελέσματα της συνάντησης του Βερολίνου είναι γνωστά: αποφασίστηκε εκεχειρία από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές και το εμπάργκο των όπλων από όλες τις κατευθύνσεις.

Τα συμπεράσματα της συνάντησης και κατά πόσο η προσπάθεια αυτή θα έχει αποτέλεσμα, θα το δούμε στο αμέσως χρονικό διάστημα.

Ωστόσο προκύπτουν καυτά ερωτήματα για την άρνηση της Γερμανίας να δεχτεί την συμμετοχή της Ελλάδας, παρότι το θέμα αυτό μας αφορά άμεσα λόγω της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης, που συνδέεται και με την εκμετάλλευση των πιθανών ενεργειακών αποθεμάτων νοτιοανατολικά της Κρήτης.

Ερωτώ:

  • – Ηταν κίνηση που προέρχεται από το περιβάλλον του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν; και η Καγκελάριος της Γερμανίας, ενδεχομένως από πίεση ή κατόπιν παρέμβασης του Προέδρου της Ρωσίας συμφώνησε;

ή

  • – Ήταν μία κίνηση συνειδητή της Γερμανίας που εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα που τυγχάνουν να συμπίπτουν με αυτά της Τουρκίας;
  • – Γιατί η Ελληνική κυβέρνηση δεν αντέδρασε με μία δυναμική ανακοίνωση στην απόφαση της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ;

Υπάρχουν πολλές σκέψεις που με βασανίζουν ως προς τα ερωτήματα που μνημόνευσα:

Αν όντως συμβαίνουν αυτά τα ενδεχόμενα, τότε μπορούν να εξηγηθούν πολλά για την στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξαρτάται από την Γερμανία, ως προς την ανοχή επιβολής οικονομικών μέτρων σε βάρος της Τουρκίας , που έχουν αποφασιστεί αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκαν, και, ούτε από ότι φαίνεται προς το παρόν υπάρχει η τάση να εκδηλωθούν.

Η προσέγγιση των δύο ηγετών, της Άνγκελα Μέρκελ και του Ταγίπ Ερντογάν είναι εμφανής, έχουν έρθει πολύ κοντά, φαίνεται ότι διατηρούν πολύ καλές σχέσεις, πιθανό με την παρέμβαση του προέδρου της Ρωσίας.

Δεν είναι τυχαία η επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου στην Κωνσταντινούπολη, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο αυτά που μνημόνευσα.

  • Αυτό που εγώ διάβασα μέσα από τις πρόσφατες δηλώσεις των δύο ηγετών, είναι ότι οι Γερμανοί επιθυμούν να μας σπρώξουν σε διάλογο με την Τουρκία για να διαπραγματευτούμε το πως θα μοιράσουμε το Αιγαίο και τα ενεργειακά αποθέματα της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς να έχει λυθεί προηγουμένως το Κυπριακό ζήτημα.
  • Γνωρίζουμε τα οικονομικά, εμπορικά, αμυντικά ερείσματα και συμφέροντα της Γερμανίας στην Τουρκία, όμως αυτά δεν δικαιολογούσαν τον αποκλεισμό της Χώρας μας από την συνάντηση του Βερολίνου.

Αντιλαμβανόμαστε την λογική των μεταναστευτικών / προσφυγικών ροών από την Τουρκία και Λιβύη προς την Ευρώπη, ούτε όμως χάρις αυτών, ήταν η ενδεδειγμένη λογική αποκλεισμού της Αθήνας. Αντιθέτως η παρουσία μας ήταν επιβεβλημένη, αφού η πατρίδα μας έχει υποστεί δυσανάλογο φορτίο ως προς τις δυνατότητές της.

Είναι φανερό, ότι η Γερμανία δεν θέλει να καταλάβει ότι η οποιαδήποτε λύση του Λιβυκού θέματος θα πρέπει να περιλαμβάνει πακέτο και την ακύρωση της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης και, ο λόγος είναι ότι δεν επιθυμεί να τα “τσουγκρίσει” με την Τουρκία του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.

Φαίνεται να επιθυμεί την λύση του Λιβυκού θέματος, σύμφωνα με την βούληση του Ερντογάν, θέτοντας στις καλένδες την Τουρκολιβυκή συμφωνία.

Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από την πρόσφατη στάση της Άνγκελας Μέρκελ κατά την συνάντηση της με τον Τούρκο Πρόεδρο. Όπου ο Ερντογάν μίλησε καθαρά για τα σχέδιά του στην Λιβύη χωρίς να πάρει απάντηση από την Καγκελάριο της Γερμανίας.

  • Γνώριζε ότι αν η Ελλάδα ήταν παρούσα στην συνάντηση του Βερολίνου, θα έθετε το θέμα της Τουρκολιβυκής συμφωνίας, γι’ αυτό η Άνγκελα Μέρκελ έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα αποκλεισμού της χώρας μας, ικανοποιώντας την λογική του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.
  • Η πρόσφατη εκτίμηση της επιστημονικής υπηρεσίας της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής ότι η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης παραβιάζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας δεν δεσμεύει την κυβέρνηση της Γερμανίας, και, επομένως δεν διαφοροποιεί την λογική της Άνγκελα Μέρκελ ως προς την απόφασή της, να είναι κοντά με τα συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή μας.

Επίσης γνωρίζει η Γερμανία ότι η μη ακύρωση της Τουρκολιβυκής συμφωνίας , έρχεται σε αντίθεση με την κατασκευή του αγωγού East -Med που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, δημιουργώντας πρόσθετα ερωτήματα ως προς την ακολουθούμενη στο εξής πολιτική της .

Συνεπώς , δεν μπορούμε να περιμένουμε από την Γερμανία ουσιαστική βοήθεια , με στόχο να τερματιστεί η Τουρκική προκλητικότητα στην χώρα μας και στην Κυπριακή Δημοκρατία που παραβιάζεται βίαια η Αποκλειστική Οικονομικής της Ζώνη στο οικόπεδο νούμερο οκτώ νότια της νήσου , σε μία χρονική στιγμή μάλιστα που συμπίπτει με την επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ στην Τουρκία , πέρα των άλλων παραβιάσεων που έχουν προηγηθεί .

Η αντίδραση της Αθήνας δεν ήταν η ανάλογη , αν κρίνουμε ρεαλιστικά την απαξιωτική συμπεριφορά της Γερμανίας σε βάρος της χώρας μας .

Η τηλεφωνική επικοινωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπου ο Έλληνας Πρωθυπουργός εκτιμάται ότι διαμαρτυρήθηκε έντονα στην Άνγκελα Μέρκελ για το γεγονός της μη πρόσκλησης, δεν ήταν η καλύτερη δυνατή απάντηση της Αθήνας .

  • Θα περίμενα μία ανακοίνωση της κυβέρνησης , η οποία θα στιγμάτιζε έντονα την απρεπή συμπεριφορά της Γερμανίας , σε μία χώρα που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας, που παραβιάζονται βίαια τα ζωτικά της συμφέροντα .

Ας καταλάβει η κυβέρνηση ότι συμπεριφορές ηττοπάθειας και φοβίας δεν δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την προβολή την κατάλληλη χρονική στιγμή των δίκαιων προς επίλυση θεμάτων που μας απασχολούν.

(*) Ο Γιώργος Τσιτσιλιάνος είναι Σμήναρχος ε.α Μηχανικός της ΣΜΑ, είναι Μαθηματικός με MSc στα εφαρμοσμένα και ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κίνημα Αλλαγής.

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Τι προκύπτει από την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ; Έφερε “δώρα” ή οι τσέπες ήταν άδειες;

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal


Latest of HellasJournal