File Photo: Ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού στη περιοχή Στροβιλιών. Φωτογραφία ΚΥΠΕ-Φ. ΖΑΝΕΤΤΟΥ

“Υποταγμένοι προστατευόμενοι”: Ο Κυπριανού του ΑΚΕΛ είδε τους Ντίμηδες της Καρπασίας

Γράφει ο Μάριος Ευρυβιάδης

Το πόσο ιδεοληπτικός αλλά και ανιστόρητος -μια κατάσταση η οποία αντικατοπτρίζει και το κόμμα του με κάποιες εξαιρέσεις- είναι ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αντρός Κυπριανού, απεδείχθη με τη πρόσφατη επίσκεψή του στην κατεχόμενη Καρπασία με αφορμή τα Χριστούγεννα και τις σχετικές του δηλώσεις.

Όπως διαβάζουμε στην επίσημη ανακοίνωση του κόμματος, που εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου, ο κ. Κυπριανού δήλωσε μεταξύ άλλων και τα εξής:

“Νομίζω ότι το Ριζοκάρπασο στο οποίο ζουν μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορεί να αποτελέσει ένα παράδειγμα της αρμονικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων και να αντλήσουμε μηνύματα για το πόσο καλύτερη θα ήταν η πατρίδα μας αν ήταν ενωμένη και αν ζούσαμε αρμονικά Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι. Αυτό είναι το μήνυμα που θα ήθελα να μεταβιβάσω αυτές τις μέρες αγάπης. Να επισημάνω ότι δεν είναι μόνο για το σχολείο που είναι δύσκολες οι συνθήκες, είναι για ολόκληρη την κοινότητα του Ριζοκαρπάσου. Είναι πολύ δύσκολες οι συνθήκες και δικαιολογημένα προσδοκούν την ώρα που ή Κύπρος θα επανενωθεί. Και αυτός είναι ο δικός μας στόχος.”

Ο ηγέτης ενός μεγάλου και κατά καιρούς του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της Κύπρου με μια ζηλευτή παράδοση ως προς το δίκιο των εργαζομένων και των αδικιών του εκφυλισμένου καπιταλιστικού συστήματος, ο κ. Άντρος Κυπριανού αποτελεί ζωντανή απόδειξη τόσο της ανιστόρητης ιδεοληπτικής προσέγγισης του ΑΚΕΛ στις σχέσεις των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου αλλά, και χειρότερα, της παντελούς του άγνοιας ως προς τις ιεραρχικά δομημένες σχέσεις που πρέπει να διέπουν τις σχέσεις πιστών και απίστων (καφίρηδων) σε ένα κόσμο όπου κυριαρχεί το Ισλάμ, δηλαδή τον κόσμο του dar al-Islam ή κατά τους μουσουλμάνους τον “κόσμο της Ειρήνης”. Και γράφω “χειρότερα”, διότι η όποια “αυριανή” λύση που φαντασιώνονται στον κόσμο του ΑΚΕΛ -που είναι αυτή της λεγόμενης “επανένωσης” στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας- θα πρέπει να οικοδομηθεί με ισλαμικές προδιαγραφές. Αλλά δυστυχώς κανείς, μα κανείς, στο ιστορικό αυτό κόμμα δεν φαίνεται να ασχολείται με το Ισλάμ, ώστε να γίνει αντιληπτό πως στήν Κύπρο, όπως και γενικότερα, η “πολιτική” γλώσσα του Ισλάμ διαφέρει παντελώς από τη δική μας, τη δυτική “πολιτική” γλώσσα. Άλλα εννοούμε και κατανοούμε εμείς όταν μιλάμε για “ειρήνη” στον κόσμο -και στην Κύπρο- και άλλα οι μουσουλμάνοι. Κατά αυτούς δεν υπάρχει “ειρήνη” χωρίς την κυριαρχία της σαρίας, δηλ. της κυριαρχίας του Ισλάμ.

Επί αυτού έχω παραπέμψει και στο παρελθόν σε κείμενά μου στην εξαιρετική μελέτη του ιστορικού του Ισλάμ Bernard Lewis, “Η Πολιτική Γλώσσα του Ισλάμ”, (Εκδόσεις Παπαζήση, 2011). Όμως επειδή κάποιοι πιθανόν να θεωρούν τον Lewis προκατειλημμένο έναντι του Ισλάμ λόγω της εβραϊκής του καταγωγής (αν και όσοι γνωρίζουν ξέρουν πως ο Lewis υπήρξε ο μεγαλύτερος θιασώτης της Τουρκίας ο οποίος κυριολεκτικά οικοδόμησε την εικόνα της στη Δύση ως “προοδευτικής”, “ανεκτικής” και ως χώρας “μοντέλου” προς μίμηση), παραπέμπω και σε πρόσφατο άρθρο της δημοσιογράφου, Uzay Bulut με τίτλο “Misunderstanding of Turkey and Islam” (www.gatestone.institute.org, 24/12/17). H δημοσιογράφος αυτοπροσδιορίζεται ως εξής: Uzay Bulut, born and raised a Muslim in Turkey, is a journalist currently based in Washington D.C. Συστήνω ανεπιφύλακτα το κείμενο της κυρίας Βulut όπου με παραδείγματα από την Οθωμανική (Οσμανλική Χαλιφεία), Κεμαλική, και Ερντογανική Τουρκία, τεκμηρειώνει την συνεχή καταδίωξη μέχρι και τον αφανισμό κάθε τι μή μουσουλμανικό (καφίρ) στην Τουρκία.

Ένα μέρος της ανάλυσης της Bulut επικεντρώνεται στο ζήτημα των “ντίμηδων” (υποταγμένοι προστατευόμενοι) στο Ισλάμ και στην Τουρκία, ιστορικά μέχρι και σήμερα. Είναι ένα ζήτημα που εμείς είτε αγνοούμε είτε αρνούμεθα να παραδεχτούμε πως υπάρχει και εφαρμόζεται, λόγω του συνδρόμου της “πολιτικής ορθότητας” που μας τυφλώνει και μας παραλύει πολιτικά. Αντιγράφω το σχετικό απόσπασμα της Bulut σε δική μου ελεύθερη μετάφραση: “Ο στόχος του τζιχάντ είναι να διευρύνει το Ισλάμ και να εξαναγκάσει τον κόσμο παγκοσμίως να αποδεχτεί τη σαρία (ισλαμικό νόμο) και την κυριαρχία του Ισλάμ. Όταν υπό ισλαμική διοίκηση- όπως στη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας- Χριστιανοί και Εβραίοι μετατρέπονται σε ντίμηδες (dhimmis): τρίτης τάξης, γίνονται ανεκτοί υπήκοοι που καταναγκάζονται να πληρώνουν φόρο με αντάλλαγμα την παροχή “προστασίας” (dhimma). Όμως, ανεξάρτητα το πόσα λεφτά πληρώσουν, οι ντίμηδες δεν επιτρέπεται ποτέ να έχουν θρησκευτικά δικαιώματα ή ελευθερίες όπως οι μουσουλμάνοι.

Αυτό είναι κάτι που τα παιδιά δεν διδάσκονται στη Τουρκία σήμερα. Αντίθετα μαθαίνουν στα σχολεία για τους “ένδοξους” Οθωμανούς και πως παρέχοντας το στάτους του “ντίμη” σε μή μουσουλμάνους, ήταν παράδειγμα Οθωμανικού ελέους, δικαιοσύνης και συμπόνιας — και όχι εργαλείο ταπείνωσης και δουλείας.”

  • Τους ντίμηδες της Καρπασίας είδε ο Άντρος Κυπριανού κατά την εκεί πρόσφατη επίσκεψή του. Είδε άτομα- όσα απέμειναν και ας μή ξεχνάμε πως έμειναν μόνο λίγοι από τις 25 χιλιάδες που αρχικά εγκλωβίστηκαν και τους οποίους οι Τούρκοι υποσχέθηκαν να μην πειράξουν, αλλά εξεδίωξαν και πολλούς έσφαξαν- που εξευτελίζονται καθημερινά, ταπεινώνονται, δολοφονούνται και τους υφαρπάζονται οι περιουσίες τους. Αλλά ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ δεν τους αναγνώρισε ως τέτοιους. Το τραγικό για την Κύπρο και τον Κυπριανού είναι πως δεν μπορούσε να τους αναγνωρίσει ως “ντίμηδες”.

Αντίθετα στο Ριζοκάρπασο ο κ. Κυπριανού είδε να “ζουν μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι” και να αποτελούν “παράδειγμα της αρμονικής συμβίωσης των δυο κοινοτήτων”! Μέχρι εκεί του επέτρεπε να φτάσει η ιδεοληψία του για τα πράγματα. Δεν μπορούσε να κάνει την υπέρβαση. Δεν μπορούσε να δει πάρα πέρα. Να δει την πραγματική κατάσταση. Ούτε αυτός αλλά ούτε και το κόμμα του. Επιμένουν να μας μετατρέψουν όλους σε ντίμηδες, λόγω ιστορικής άγνοιας, ιδεοληπτικού στραβισμού και αδυναμίας αναστοχασμού.

Με τα παραπάνω δεν θέλω να εξαγνίσω τον ρόλο της ηγεσίας του ΔΗΣΥ στην καταστροφική πορεία του κυπριακού- και δεν θα πάω πίσω στο προδοτικό πραξικόπημα που έχει τις καταβολές του σε ένα αρρωστημένο σοβινισμό.

Όμως η ηγεσία του ΔΗΣΥ κάθε άλλο παρά εμπιστοσύνη εμπνέει. Πόσο αναξιόπιστη υπήρξε η σημερινή ηγεσία του ΔΗΣΥ απεδείχθη, εσωτερικά, με τη θεσμική ληστεία του 2013, όταν σε ένα βράδυ και με τις ευλογίες της κυβέρνησης Αναστασιάδη, κλάπηκαν οι οικονομίες των πολιτών.

  • Ως προ το εθνικό ζήτημα, η Κυπριακή Δημοκρατία θα είχε ήδη καταλυθεί εάν, παραδόξως, μια κυβέρνηση της αριστεράς στην Ελλάδα και ένας Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών δεν σταματούσαν το γιαπωνέζικο θέατρο καμπούκι του ΔΗΣΥ και δεν έθεταν ζωτικά ζητήματα, όπως είναι οι εγγυήσεις και η αποχώρηση των επιδρομικών τουρκο-νατοϊκών στρατευμάτων, στο επίκεντρο μιας λύσης.

1 Comment on "“Υποταγμένοι προστατευόμενοι”: Ο Κυπριανού του ΑΚΕΛ είδε τους Ντίμηδες της Καρπασίας"

  1. Αλέξης Τσιτσιος | January 1, 2018 at 3:45 PM | Reply

    Μπράβο στον Μάριο Ευρυβιάδη για το κατατοπιστικό άρθρο του.
    Συγχαρητήρια στον Μιχάλη Ιγνατίου για την ιστοσελίδα του, μια από τις λίγες οάσεις πραγματικής δημοσιογραφίας στην έρημο της παραπληροφόρησης.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*