Μην βιάζεστε να χαρείτε για την αποχώρηση της Μέρκελ: Και οι “Πράσινοι” είναι πριν απ΄όλα Γερμανοί!

Η Καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ στο Paul-Loebe-Haus, στο Βερολίνο. EPA, FILIP SINGER




Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Βιάζονται πολύ κάποιοι να πανηγυρίσουν για την δημοσκοπική κατάρρευση των ποσοστών του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στη Γερμανία, προσδοκώντας, μετά την αποχώρηση Μέρκελ, μια νέα σελίδα στην πολιτική της συγκεκριμένης χώρας. Μια αλλαγή πλεύσης  δηλαδή, με θετικό πρόσημο για την Ευρώπη.

Δυστυχώς οι προσδοκίες αυτές είναι αβάσιμες. Ευσεβείς πόθοι, χωρίς καμία ελπίδα πραγμάτωσης. Γιατί η αλλαγή πολιτικού σκηνικού στην Γερμανία, ούτε σίγουρη είναι και αν τελικά προκύψει δεν θα είναι τόσο ριζοσπαστική όσο θέλουν κάποιοι να φαντάζονται.

Η διαπίστωση αυτή ισχύει ακόμη περισσότερο για την Ελλάδα. Κοντολογίς, δεν θα έρθουν οι «Πράσινοι» να μας χαρίσουν τα χρέη. Ούτε βεβαίως θα θυμηθούν τις πολεμικές αποζημιώσεις για λογαριασμό μας, από την στιγμή που οι ελληνικές κυβερνήσεις τις έχουν πετάξει στο καλάθι της ιστορίας.

  • Αρκετοί αφελώς πιστεύουν ότι η σκληρή, τιμωρητική και χαιρέκακη στάση της Γερμανίας απέναντι στην χώρα μας είναι αποτέλεσμα της πολιτικής συγκεκριμένων προσώπων, όπως η Μέρκελ και ο Σοίμπλε. Πρόκειται περί πλάνης.

Η αποικιοκρατική πολιτική του Βερολίνου και η διαχρονικά υποτιμητική αντιμετώπιση του ελληνικού έθνους(«θαυμάσια χώρα η Ελλάδα, κατά προτίμηση χωρίς τους Ελληνες…») απορρέει από την νοοτροπία ενός ισχυρού πολιτικο-βιομηχανικού κατεστημένου που ελάχιστα έχει αλλάξει στο πέρασμα του χρόνου. Και πολύ δύσκολα θα αλλάξει στο ορατό μέλλον.

Αυτό λοιπόν το κατεστημένο, το γερμανικό βαθύ σύστημα εξουσίας, βλέπει ότι έπειτα από 16 συναπτά χρόνια μονοπωλίου διακυβέρνησης από τους Χριστιανοδημοκράτες, ίσως πρέπει να υπάρξει μία αλλαγή. Μία ομαλή παράδοση της σκυτάλης, από αυτές που στην γερμανική πολιτική ιστορία έχουν λειτουργήσει ως «βαλβίδα εκτόνωσης αερίων», για να θεωρούν οι ψηφοφόροι ότι τα πολιτικά κόμματα «εναλλάσσονται» στην εξουσία και στην πράξη να μην αλλάζει τίποτα στις στρατηγικές επιδιώξεις της χώρας.

Οι σημερινοί «Πράσινοι» λοιπόν, δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τα…Παιδιά των Λουλουδιών και του αντιπολεμικού κινήματος της δεκαετίας του ΄70 που διαδήλωναν κατά της πυρηνικής ενέργειας. Αποτελούν πλέον αναπόσπαστο τμήμα του συστήματος, συγκυβερνούν ήδη με τα μεγάλα κόμματα σε πολλά κρατίδια, και ξέρουν καλά το παιχνίδι της πολιτικής συναλλαγής.

Είναι επίσης απόλυτα προσανατολισμένοι στις business, ειδικά αυτές που έχουν οικολογικό περίβλημα, όπως το μεγάλο κόλπο με τις ανανεώσιμες που αποτελεί κεντρικό πολιτικό στόχο της Γερμανίας. Επιβιώνουν εκλογικά, με συγκριτικά υψηλά ποσοστά, έχοντας ανάγει την «αγάπη» για το περιβάλλον σε ατζέντα πολιτικής νομιμοποίησης.

Οι «Πράσινοι» επιπλέον είναι ίσως η πιο «ρωσοφοβική» πολιτική δύναμη στη Γερμανία. Φανατικοί πολέμιοι της ενεργειακής σύμπραξης Βερολίνου-Μόσχας με τον αγωγό Nord Stream-2 και έξαλλοι επικριτές της καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως βεβαίως αυτή αποτυπώνεται στα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

  • Με μία κυβέρνηση Μπάιντεν στις ΗΠΑ θα εξελιχθούν στους πιο ενθουσιώδεις Ατλαντιστές και θα συμβάλουν μέχρι εκεί που δεν πάει στην αναβίωση ενός ψυχροπολεμικού κλίματος, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Οι «Πράσινοι» λοιπόν, δεν ήρθαν για να σώσουν τον πλανήτη, ούτε βεβαίως την Ελλάδα. Είναι πριν απ΄όλα Γερμανοί. Και για όσους επιμένουν να καλλιεργούν ψευδαισθήσεις θυμίζω ότι ένας «Πράσινος» υπουργός εξωτερικών ήταν αυτός που μαζί με τον Σοσιαλδημοκράτη Σρέντερ, άνοιξε τη πόρτα του φρενοκομείου και ξανάφερε την Λουφτβάφε στα Βαλκάνια βομβαρδίζοντας το Βελιγράδι.

Ο Γιόσκα Φίσερ που παρίστανε τον αντιπολεμικό διαδηλωτή στα νιάτα του, εξυπηρέτησε μια χαρά τις εθνικιστικές επιδιώξεις της χώρας του, πρωτοστατώντας στις αθλιότητες του ΝΑΤΟ εναντίον των Σέρβων.

Οι «Πράσινοι» λοιπόν δεν είναι καινούργιο φρούτο και δεν αποτελούν πηγή φόβου για το γερμανικό πολιτικό και επιχειρηματικό κατεστημένο. Εχουν συγκυβερνήσει ξανά με τους Σοσιαλδημοκράτες με ένα ποσοστό μόλις 6,7% και αποδείχτηκαν απόλυτα «συνεργάσιμοι». Αυτό πιθανότατα θα συμβεί και μετά τον Σεπτέμβριο σε πλήρη αρμονία με τις επιδιώξεις του συστήματος.

Όπως ακριβώς στο παρελθόν το FDP του Γκένσερ ήταν το κόμμα-μπαλαντέρ που συγκυβερνούσε, πότε με τους Χριστιανοδημοκράτες και πότε με τους Σοσιαλδημοκράτες, έτσι ακριβώς θα γίνουν και οι «Πράσινοι» προσφέροντας ένα πιο εύπεπτο ανθρωποκεντρικό προφίλ, απλά και μόνο για να ανακατεύεται η σούπα.

Το σύστημα βεβαίως δεν πρόκειται να τους αφήσει να κυβερνήσουν μόνοι τους. Μάλλον θα βάλει παρεούλα τους ξεδοντιασμένους Σοσιαλδημοκράτες, αλλά μην τρίβετε τα μάτια αν τους δείτε να συγκυβερνούν και με τους Χριστιανοδημοκράτες. Για όλα είναι ικανοί οι «Πράσινοι» αφού  εξελιχθεί σε πρώτης τάξεως πολιτικούς νταλαβεριτζήδες.

Το μεγάλο πρόβλημα δεν θα το έχουν οι ίδιοι αλλά οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Χριστιανοκοινωνιστές που θα αναπολούν με πικρία τις παλιές δόξες. Για τα σημερινά χάλια τους φταίει ασφαλώς και η φθορά της εξουσίας. Ο σημερινός άχρωμος, άοσμος και «μετριοπαθής» διάδοχος, δεν τραβάει και η μόνη του περγαμηνή είναι ότι υπήρξε πιστός σύμμαχος της Μέρκελ στο…Willkommen των ξένων μεταναστών.

  • Οι Γερμανοί προτιμούσαν χίλιες φορές τον αυταρχικό, αλλά και «παιχνιδιάρη» Βαυαρό πρωθυπουργό, τον Μάρκους Ζέντερ που του αρέσει στα Καρναβάλια να ντύνεται…Μέριλυν, αλλά θεωρήθηκε πολύ σκληρός για να εγγυηθεί μια ομαλή συγκυβέρνηση με τους «Πράσινους». Το σύστημα τον ετοιμάζει για τον επόμενο γύρο μετά την «πράσινη παρένθεση».

Για την Ελλάδα με τους Γερμανούς Χριστιανοδημοκράτες ισχύει το «από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη». Ο μεν Ζέντερ, είχε προτείνει στο παρελθόν την αποπομπή μας από την Ευρωζώνη, ο δε Λάσετ που θεωρείται κάπως πιο ήπιος στο δημοσιονομικό, εκτός από τους μετανάστες, λατρεύει και την Τουρκία, εξού και το προσωνύμιο «Τουρκο-Αρμιν».

Οι Πράσινοι λοιπόν, για να τελειώνουμε με τις φαντασιώσεις, δεν θα κυβερνήσουν μόνοι τους.  Στο μέτωπο του χρέους μπορεί να είναι λίγο πιο χαλαροί, αλλά μην φανταστείτε ότι με το καλημέρα θα αρχίσουν να μοιράζουν ευρω-ομόλογα. Αφήστε που θα μας ταράξουν στον «δικαιωματισμό» και στα μέτρα «προστασίας» των λαθραίων. Κάποιοι ξεχνούν ότι μια βασική τους «συνιστώσα» στο παρελθόν αγωνιζόταν για την νομιμοποίηση της παιδεραστίας!

Επιπλέον οι όποιες διαφορές τους είναι με τον Ερντογάν και όχι με την Τουρκία μιας και το τουρκικό στοιχείο είναι εντονότατο στις τάξεις τους. Και βεβαίως στο ζήτημα των αποζημιώσεων οι θέσεις τους είναι δημιουργικά ασαφείς. Αυτό που λέμε τσάι και συμπάθεια.

Δυστυχώς λοιπόν από τους Γερμανούς δεν θα απαλλαγούμε εύκολα. Είναι απέναντι και πρέπει να το καταλάβουμε. Οποιος πιστεύει ότι μόλις φύγει η Μέρκελ θα μας βοηθήσουν είναι σα να λέει ότι μόλις πέσει ο Ερντογάν θα γλυτώσουμε από την Τουρκία…

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΝΩΜΕΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ

Ακολουθήστε την Hellas Journal στην NEWS GOOGLE

Η απόλυτη παράνοια: Επισπεύδουν την Ανάσταση, ανοίγουν τα σύνορα και κρατούν φυλακισμένους τους Ελληνες!


Latest of HellasJournal


%d bloggers like this: