Αναιδής και γελοίος ο Γερμανός Πρέσβης: Ποιος του δίνει το δικαίωμα να προσβάλλει τον ελληνικό λαό;

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας (Δ) συνομιλεί με τον Γερμανό Πρέσβη στην Ελλάδα Ernst Reichel (Α) κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, στην Αθήνα. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΡΕΑ ΜΠΟΝΕΤΤΙ




Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο νέος Γερμανός πρέσβης απασχολεί το πανελλήνιο με ατυχή «τιτιβίσματα» και ανάρμοστες δημόσιες παρεμβάσεις. Το έκανε και στο πρόσφατο παρελθόν με μια νοσταλγική ανάρτηση για τον…Αλή Πασά που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών από πολίτες οι οποίοι και τον περιέλαβαν στο twitter.

Αντι όμως να λουφάξει επανήλθε με μια εξυπνακίστική απάντηση χαρακτηρίζοντας τους συλλήβδην “haters”!

Προχθές επιτέθηκε σε έναν δημοσιογράφο και κατ’ επέκτασιν στο ελληνικό κράτος επειδή θεώρησε ότι η (αυτονόητη) πρόσκληση του Βλαντιμίρ Πούτιν,  μαζί με άλλους ξένους ηγέτες, στην μεγάλη γιορτή της Παλιγγενεσίας συνιστά, ανεπίτρεπτη για τον ίδιο, φιλορωσική πρωτοβουλία.

Το γεγονός ότι ο δημοσιογράφος στον οποίο επέλεξε να επιτεθεί ο πρέσβης Ράιχελ, έχει αξιοπρόσεκτο ερευνητικό έργο, αλλά σίγουρα δεν διακρίνεται για τις «αντι-γερμανικές» τοποθετήσεις του, είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον. Δηλαδή όλους εμάς τους «άλλους» που ασκούμε σχεδόν καθημερινή κριτική στην νοοτροπία και τις πρακτικές του Τέταρτου Ράιχ, πως θα μας αντιμετώπιζε αν είχε τα μέσα; Μάλλον για φιλοξενία της Γκεστάπο στην οδό Μέρλιν μας βλέπω…

  • Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι το «ατόπημα» του συναδέλφου για το οποίο ο Γερμανός πρέσβης εξεμάνη, ήταν ότι αμφισβήτησε την ειλικρίνεια των προθέσεων του Βερολίνου σχετικά με τον υποθαλάσσιο αγωγό Nord Stream 2 της ρωσικής Gazprom.

Η υποκριτική στάση των Γερμανών απέναντι στην Ρωσία είναι γνωστή. Πηγάζει άλλωστε από την πρόσφατη ιστορία. Αντιμετωπίζουν την Μόσχα ως στρατηγικό αντίπαλο, αλλά όταν χρειαστεί κάνουν μια χαρά δουλίτσες μαζί της. Το πνεύμα των σύγχρονων γερμανο-ρωσικών σχέσεων διέπεται από αμοιβαία απέχθεια η οποία όμως εξαφανίζεται ως δια μαγείας όταν έρχεται η ώρα οι δύο πλευρές να μιλήσουν για business. Τότε υποχωρούν μονομιάς οι προκαταλήψεις και κυριαρχεί το πνεύμα του αμοιβαίου οφέλους.

Κατά καιρούς βέβαια οι Γερμανοί θυμούνται το αταβιστικό τους μίσος για τους Σλάβους και τις εκλεκτικές συγγένειες με ορισμένους από αυτούς, όπως οι Ουκρανοί φιλο-ναζί. Γι αυτό, στα λόγια πάντα, ξεσπαθώνουν κατά των Ρώσων, ζητούν κυρώσεις με το παραμικρό και πλειοδοτούν στα μαθήματα δημοκρατίας εντός της ΕΕ. Όταν βέβαια έρχεται η ώρα της συναλλαγής, ξεχνούν τα πάντα και διασφαλίζουν το οικονομικό τους συμφέρον, αφήνοντας τους Αμερικανούς να γαυγίζουν και να κάνουν τους κακούς.

Κάπως έτσι πάει το πράγμα και με τον συγκεκριμένο ενεργειακό αγωγό. Τείνουν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι τους εξυπηρετεί, οπότε θα φροντίσουν να διευκολύνουν την λειτουργία του παρακάμπτοντας όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια και τους περιορισμούς που οι ίδιοι έχουν θέσει και εφαρμόζουν κατά το δοκούν, όποτε θέλουν να μπλοκάρουν τους ανταγωνιστές τους.

Παραμένει απορίας άξιον λοιπόν γιατί εξεμάνη ο Γερμανός πρέσβης με την επισήμανση ότι η Κομισιόν θα κάνει στο τέλος ότι της πει το Βερολίνο. Και γιατί στην προσπάθεια του να αποδείξει ότι ο δημοσιογράφος σφάλει κατέφυγε σε επιχειρήματα τύπου «και εσείς γιατί βασανίζετε τους μαύρους;» ανασύροντας την (απορριφθείσα) πρόσκληση προς τον Πούτιν.

Είναι δυνατόν ο Γερμανός Πρέσβης να καθυβρίζει τη χώρα και ένα δημοσιογράφο και να σιωπούν όλοι;

Είναι η δεύτερη φορά που ο συγκεκριμένος διπλωμάτης προκαλεί το πανελλήνιο με την αναίδεια του και θα πρέπει να προσέξει γιατί την τρίτη καίγεται…Απειρος δεν μοιάζει καθώς έχει περάσει από αρκετά ευαίσθητα πόστα με τελευταίο αυτό του Κιέβου στην Ουκρανία από όπου μας ήρθε.

Από κει ήρθε και ο Πάιατ, αλλά οι δύο διπλωμάτες πέραν της ρωσοφοβίας που τους ενώνει, έχουν μία μεγάλη διαφορά. Και ο υπερδραστήριος Αμερικανός απαντά στο τουίτερ, με αφορμή όμως δηλώσεις του που θεωρεί ότι δεν αποδόθηκαν σωστά στα μέσα ενημέρωσης. Δικαίωμα του. Δικαίωμα του να αναρτά και εικόνες από τις ποδηλατάδες του στην ελληνική φύση. Από κει και πέρα, ούτε νοσταλγία για τον Αλή Πασά εκφράζει, ούτε την πέφτει δημοσίως σε δημοσιογράφους που θεωρεί ότι αδικούν τις προθέσεις της χώρας του.

  • Επομένως με τον Γερμανό δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Είτε ο άνθρωπος να είναι απλώς ακατάλληλος για τη δουλειά που κάνει, είτε να αισθάνεται ότι βρίσκεται σε γερμανική κατοχική κτήση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και έχει το ελεύθερο να μας προσβάλει κατάμουτρα.

Προσωπικά κλίνω προς την δεύτερη εκδοχή. Με 33 χρόνια προυπηρεσίας στη πλάτη του, κάτι θα είχαν καταλάβει στα κεντρικά και θα τον έβαζαν ψυγείο. Προφανώς όμως και στα «κεντρικά» έχουν ακριβώς τα ίδια μυαλά με τον απεσταλμένο τους. Τουλάχιστον σε ότι αφορά το κεφάλαιο Ελλάδα…

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΝΩΜΕΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ

Ακολουθήστε το Hellas Journal στο NEWS GOOGLE

Ποιος αποφασίζει πόσοι Έλληνες θα πεθάνουν; Αν ήταν άλλη πλην της Ούρσουλας, η Μέρκελ θα την είχε διώξει…

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal

* indicates required

Latest of HellasJournal


%d bloggers like this: