Το ορφανό του Τραμπ, ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, φλερτάρει τώρα με την Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Καγκελάριος της Γερμανίας, Άγγελα Μέρκελ με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, στο Βερολίνο. EPA, Sean Gallup / POOL




«Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πήρε μια …καλή απόφαση για το 2021: αποφάσισε να γίνει συμπαθής. Στις 12 Ιανουαρίου, συγκέντρωσε τους Ευρωπαίους πρέσβεις στην Άγκυρα και εξέφρασε την επιθυμία του να «αποκαταστήσει» τις σχέσεις, αναφέρει η ιστοσελίδα internazionale.it.

“Ελπίζουμε ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας έχουν την ίδια πρόθεση”, πρόσθεσε. Στις 9 Ιανουαρίου, με την ευκαιρία συνάντησης με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, ο Ερντογάν δήλωσε ότι “το μέλλον της Τουρκίας βρίσκεται στην Ευρώπη”. Είναι ο ίδιος Ερντογάν που πριν από λίγες εβδομάδες συμβούλεψε τον Εμανουέλ Μακρόν να επισκεφτεί έναν ψυχίατρο και υποτιμούσε τις ευρωπαϊκές κριτικές για τη συμπεριφορά της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αλλά γιατί αυτή η αλλαγή σε μια διαδρομή από έναν άνθρωπο που δεν  τα πάει πολύ καλά με τη μετριοπάθεια; Ποιό συμφέρον τον οδήγησε να θέλει να ξανασυνδεθεί με τους Ευρωπαίους αφού έχει οικοδομήσει τη στρατηγική του για την άνοδο μιας αυτόνομης τουρκικής εξουσίας, από τη Λιβύη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ μέχρι και τη βόρεια Συρία; Η απάντηση συνδέεται αναμφίβολα με δύο παράγοντες: την οικονομία και τον Joe Biden.

Ο Τούρκος πρόεδρος είναι συμφεροντολόγος. Στις στρατιωτικές του περιπέτειες κατέχει το ρόλο του ελεύθερου σκοπευτή παρά το γεγονός ότι είναι μέρος του ΝΑΤΟ, της συμμαχίας που ηγούνται οι Αμερικανοί. Ο Ερντογάν τράβηξε το σχοινί για να αγοράσει ένα ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα, σε μια σειρά συγκρούσεων με την Ουάσινγκτον. Αλλά ταυτόχρονα ήξερε πώς να μιλήσει με τον Ντόναλντ Τραμπ και κατάφερε να επωφεληθεί από τη σχέση με τον Αμερικανό πρόεδρο. Με την έλευση του Μπάιντεν υπάρχει ο κίνδυνος ο ελιγμός να είναι πιο δύσκολος.

Οι ειδικοί τουρκικών υποθέσεων επισημαίνουν ότι η Τουρκία επανασυνδέεται με την Ευρώπη κάθε φορά που οι σχέσεις με την Ουάσινγκτον γίνονται περίπλοκες. Ο Ερντογάν, προφανώς, είναι πεπεισμένος ότι είναι καλύτερο να μειωθεί το επίπεδο εχθρότητας με την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά μία θέση. Επίσης επειδή τον περασμένο μήνα, για πρώτη φορά, οι 27 επέβαλαν ορισμένες κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας. Ο Ερντογάν δεν είναι ο τύπος που υποκύπτει στις απειλές, αλλά είναι σαφές ότι θα προτιμούσε να αποφύγει τους άλλους.

Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η ιστορία μιας πονεμένης αγαπης, καθώς η Ευρώπη έκλεισε ουσιαστικά την πόρτα για την ένταξη της Τουρκίας. Έκτοτε, η Άγκυρα έχει ακολουθήσει μια πολιτική που βασίζεται στο εθνικό ρεβανσιστικό Ισλάμ, λίγο εκτιμημένο από τους Ευρωπαίους. Αλλά διακυβεύονται επίσης πολλά συμφέροντα.

Αυτό είναι το άλλο κίνητρο του Ερντογάν. Η τουρκική οικονομία, στην πραγματικότητα, αντιμετωπίζει δυσκολίες. Το νόμισμα καταρρέει, οι ξένες επενδύσεις πέφτουν και ο υπουργός Οικονομικών, συμπεριλαμβανομένου του γαμπρού του προέδρου, έπρεπε να παραιτηθεί τον Νοέμβριο. Η Ευρώπη παραμένει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας και απορροφά το 41% των εξαγωγών της.

Πώς να αντιδράσουμε σε αυτό το άνοιγμα του Ερντογάν; Η Ευρώπη σίγουρα δεν θα είναι ικανοποιημένη με ωραία λόγια για να δημιουργήσει μια πιο χαλαρή σχέση με την Άγκυρα.

Μια πρώτη δοκιμή θα έρθει με τις συζητήσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας σχετικά με τα αποθέματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, ένα εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα

Ωστόσο, θα χρειαστούν περισσότερα για να εξακριβωθεί εάν η απόφαση του Ερντογάν για το 2021 θα διαρκέσει ή εάν αυτή η ξαφνική συμπάθεια είναι μόνο ένα στρατηγικό στάδιο».

ΠΗΓΗ: internazionale.it – Orfano di Trump, il presidente turco corteggia l’Unione europea

Η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. και ο παράγοντας Ρόμπερτ Μενέντεζ

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal

* indicates required

Latest of HellasJournal