Πληρώνουν τα λάθη τους οι Ευρωπαίοι: Η Ε.Ε. στην «αυταρχική παγίδα», αντιμέτωπη με τις παρεκτροπές των εθνικιστών

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. EPA, Zoltan Mathe HUNGARY OUT




Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχοντας αποτύχει τα τελευταία χρόνια να αντισταθούν στη Βαρσοβία και τη Βουδαπέστη ως προς το Κράτος δικαίου, αντιμετωπίζουν σήμερα μια σοβαρή κρίση, σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ένωση.

Η Ουγγαρία και η Πολωνία είχαν ήδη κερδίσει μια ωραία νίκη, υπενθυμίζει ο δημοσιογράφος της Le Monde, JeanPierre Stroobants, εμποδίζοντας τον διορισμό του Ολλανδού Σοσιαλδημοκράτη Frans Timmermans, ως επικεφαλής της Επιτροπής, υπεύθυνου τότε για την τήρηση του σεβασμού του Κράτους Δικαίου. 

Ο κ. Orban εξακολουθεί «να κρατά όμηρο» το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ίσως επειδή οι Γερμανοί εργοδότες, οι οποίοι έχουν εξαιρετικές σχέσεις με το ουγγρικό καθεστώς, κρατούν οι ίδιοι όμηρο το CDU της Angela Merkel, την κυρίαρχη δύναμη του ΕΛΚ.

Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τη Γαλλία, δεν έκαναν ποτέ κάτι σοβαρό για να τιμωρήσουν πραγματικά τους Ούγγρους και Πολωνούς ηγέτες, μη προβλέποντας, ότι θα προκληθεί μία πολύ πιο σοβαρή σύγκρουση με τα μέρη, καθώς πίστευαν, ότι η άσκηση εξουσίας θα αρκούσε για να τους δυσφημίσει.

Ωστόσο, όπως σημειώνει η Αnaïs VoyGillis, του Γαλλικού Ινστιτούτου Γεωπολιτικής, στο βιβλίο της, «Η Ευρωπαϊκή Ένωση στη δοκιμασία των εθνικισμών, Eκδόσεις du Rocher»,  αυτοί οι σχηματισμοί, αντίθετα, επωφελήθηκαν από τον εμποτισμό των ιδεών τους, όχι μόνο βαθιά στη χώρα τους, αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία της Ένωσης.

Τα αποτελέσματα των τελευταίων ευρωπαϊκών εκλογών έδειξαν αναμφίβολα, μια καλή ικανότητα αντίστασης από τους προοδευτικούς, αλλά πάνω απ’ όλα επιβεβαίωσαν την πρόοδο των υποστηρικτών μιας συντηρητικής επανάστασης.

Μεταναστευτικό, δημοκρατική απογοήτευση, τρομοκρατία, αμφισβήτηση των ελίτ, βοήθησαν αυτούς τους ηγέτες, όπως η ενίσχυση των προνομίων των Βρυξελλών,  που στην πραγματικότητα ο Orban και οι συνάδελφοί του θα ήθελαν να τις μειώσουν στο ρόλο ενός απλού τραπεζίτη, σύμφωνα με το καθαρά οπορτουνιστικό όραμά τους, για μια Ευρώπη, που θα συνεχίσει να τους παρέχει τα μέσα για την ανάπτυξή τους, αλλά θα παραλύσει μόλις επιθυμεί να παίξει στρατηγικό ρόλο.

Αυτοί οι εθνικιστές, στην πραγματικότητα, εξελίχθηκαν σε κύρια αντιπολιτευτική δύναμη στην Ευρώπη και «κατάφεραν να αποδυναμώσουν το κοινωνικό ζήτημα υπέρ του εθνικού ζητήματος», σημειώνει η κα VoyGillis.

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, προσεκτικοί ή και κοντόφθαλμοι, οι ηγέτες των ιδρυτικών χωρών, ιδιαίτερα ανυπόμονοι να διατηρήσουν την εικόνα μιας ενότητας, που δεν υπάρχει πλέονστην πραγματικότητα άφησαν το πεδίο ανοιχτό σε αυτούς τους υπέρ-συντηρητικούς, οι οποίοι τώρα είναι πεπεισμένοι, ότι είναι κοντά στο να κερδίσουν την ιδεολογική τους μάχη.

Ο Daniel Kelemen, καθηγητής στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Rutgers, αναφέρθηκε πρόσφατα στην «αυταρχική παγίδα», στην οποία πέφτει μια Ένωση, που στερείται επαρκών μέσων για να τιμωρήσει τις καταχρήσεις των αντιδημοκρατικών. Αυτό είναι ανησυχητικό, δεδομένου αυτού που εξελίσσεται στα ανατολικά. Είναι ανησυχητικό εάν, αύριο, η «μη φιλελεύθερη» εκτροπή κερδίζει τις καρδιές των ιδρυτικών Κρατών, κάτι το οποίο, όπως γνωρίζουμε, πλέον δεν αποκλείεται.

ΠΗΓΗ: Le Monde, JeanPierre Stroobants, Face aux dérives des nationalistes, l’Union européenne dans le « piège autocratique»

Ξαφνική μετατόπιση της Άγκυρας προς τη Δύση: Νέο παιγνίδι Ερντογάν για να αποφύγει τους μπάτσους που έρχονται;

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal

* indicates required