Ο …αρθρογράφος Γερμανός υπουργός Εξωτερικών: Τι λέει για την “τρικλίζουσα υπερδύναμη” και τη Γηραιά Ήπειρο;

File Photo: Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Χάικο Μάας. EPA, FABRIZIO BENSCH, POOL




Άρθρο γνώμης που υπογράφει ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Χάικο Μάαςδημοσιεύει η γερμανική εφημερίδα Welt.

Ακολουθεί το άρθρο, που αναφέρεται στις σχέσεις της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών:

Τρικλίζουσα υπερδύναμη, η Δημοκρατία στο χείλος του γκρεμού, μοιραίες εκλογές για τη Δύση -δεν υπάρχει έλλειψη υπερθετικών εκφράσεων και σεναρίων τρόμου πριν από τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ σε λίγες ημέρες.

Και κάθε νέος πολιτικός ελιγμός στην κινηματογραφικού τύπου τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας φτάνει και πέρα από τον Ατλαντικό ως κύμα αναστάτωσης. Η νηφαλιότητα και ο ρεαλισμός βρίσκονται σε έλλειψη σε τέτοιες στιγμές. Κι όμως, ειδικά τώρα χρειάζεται ψυχραιμία για να προετοιμαστούμε για το χρονικό διάστημα μετά τις αμερικανικές εκλογές. Μια απόπειρα μέσα από πέντε θέσεις:

1. Ακόμα κι αν δεν έχει καθοριστεί ο νικητής των εκλογών το πρωί της 4ης Νοεμβρίου, θα ήταν λανθασμένη η ταχεία λήψη αποφάσεων. Παρόλες τις δικαιολογημένες ανησυχίες που εγείρουν ορισμένες δηλώσεις κατά την προεκλογική εκστρατεία, τα θεσμικά όργανα της Αμερικής, το επί αιώνες δοκιμασμένο στις κρίσεις Σύνταγμά τους, αξίζει εμπιστοσύνης -ειδικά από τη Γερμανία, η οποία οφείλει την ελευθερία και τη Δημοκρατία της στην Αμερική.

Εμείς οι Γερμανοί μάθαμε ένα πράγμα από τις ΗΠΑ κατά τις τελευταίες δεκαετίες: Ότι η Δημοκρατία χρειάζεται κανόνες που να είναι αποδεκτοί από όλους τους εκπροσώπους της. Μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μόνο λαμπεροί νικητές, αλλά και καλοί ηττημένοι. Αυτό περιλαμβάνει την κουλτούρα της κόσμιας αντιμετώπισης μεταξύ των δημοκρατών. Εκεί που οι σκεπτόμενοι διαφορετικά μετατρέπονται σε εχθρούς, η Δημοκρατία υποφέρει. Εκεί αναγκαστικά ξεσπούν εντάσεις, όπως έχουμε βιώσει στις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες και τις οποίες βιώνουμε και εδώ κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορωνοϊού.

Γι’ αυτό και το βασικό καθήκον του νεοεκλεγέντος Αμερικανού Προέδρου θα πρέπει να είναι να γεφυρώσει τα χάσματα μεταξύ των Αμερικανών, τα οποία διευρύνθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της προεκλογικής εκστρατείας. Και όσο λιγότερο ο μελλοντικός Πρόεδρος είναι πρόθυμος ή ικανός να το πράξει, τόσο περισσότερο οι ΗΠΑ θα παραμένουν απασχολημένες με τον εαυτό τους, καθώς ο διχασμός στη χώρα θα επιδεινωθεί.

  • Ο στόχος: η ευρωπαϊκή κυριαρχία

2. Εάν οι δυνάμεις της Αμερικής παραμείνουν δεσμευμένες στο εσωτερικό, αυτό θα σημαίνει για εμάς τους Ευρωπαίους ότι θα πρέπει να προσαρμοστούμε σε λιγότερη εμπλοκή των ΗΠΑ στον κόσμο. Ακόμα και πριν από τις εκλογές είπαμε ότι είναι προς το συμφέρον μας σε σχέση με την ασφάλεια να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις κρίσεις στο κατώφλι μας, εν ανάγκη και μόνοι μας. Αυτό θα ισχύει ακόμα περισσότερο μετά τις εκλογές -ανεξάρτητα από το ποιος θα τις κερδίσει.

Γι’ αυτό και θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και τις κοινές δυνατότητες. Ο στόχος είναι η ευρωπαϊκή κυριαρχία. Αυτή δεν έγκειται στην απομάκρυνση από τη διατλαντική εταιρική σχέση, αντίθετα: Μόνο μια Ευρώπη που καταβάλλει αξιόπιστες προσπάθειες για να φροντίζει ανεξάρτητα τα δικά της συμφέροντα ασφάλειας θα παραμείνει και στο μέλλον ελκυστικός εταίρος για τις ΗΠΑ. Και αυτό θα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί ζητούμενο για εμάς. Γιατί δεν υπάρχει για την Ευρώπη υπεύθυνη εναλλακτική λύση στην εταιρική σχέση ασφαλείας με τις ΗΠΑ.

3. Το μέλλον των διατλαντικών σχέσεων θα εξαρτηθεί επίσης από τον σωστό τρόπο αντιμετώπισης της Κίνας. Η Ουάσιγκτον βλέπει στην άνοδο της Κίνας τη μεγάλη στρατηγική πρόκληση αυτού του αιώνα -και αυτό ισχύει πέρα από όλα τα κομματικά όρια. Και η επόμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ανακατευθύνει το πολιτικό και στρατιωτικό της κεφάλαιο προς τα εκεί.

Κάποιοι ίσως το αντιληφθούν αυτό ως αυτόματη αποδυνάμωση της διατλαντικής σχέσης. Για μένα, αντίθετα, η διαμόρφωση των σχέσεών μας με την Κίνα περιλαμβάνει και την ευκαιρία για μια νέα διατλαντική συνεργασία. Γιατί Αμερικανοί και Ευρωπαίοι μοιράζονται το συμφέρον για ανοιχτές κοινωνίες, ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατικά πρότυπα, δίκαιο εμπόριο, ελεύθερες θαλάσσιες διαδρομές και την ασφάλεια των δεδομένων μας και της πνευματικής μας ιδιοκτησίας. Εάν θέλουμε να κάνουμε την Κίνα να συμμορφωθεί με αυτά τα διεθνή πρότυπα, τότε μπορούν και οι ΗΠΑ να επωφεληθούν από τον ρόλο της ΕΕ ως του μεγαλύτερου εμπορικού εταίρου του Πεκίνου. Και αν μιλάμε με μία φωνή στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου αντί να επιβάλλουμε δασμούς ο ένας στον άλλο, τότε μπορούμε και εκεί να θέσουμε νέα πρότυπα, για παράδειγμα όσον αφορά τις εξαναγκαστικές μεταφορές τεχνολογίας ή την αντιμετώπιση των δημοσίων επιχειρήσεων.

4. Μετά από τέσσερα δύσκολα χρόνια, είναι καιρός για μια νέα αρχή στη διατλαντική εταιρική σχέση. Γιατί αυτοί που επωφελούνται από τις διαφορές μας βρίσκονται στο Πεκίνο και τη Μόσχα, αλλά και στην Τεχεράνη και την Πιονγιάνγκ.

Γιατί εταιρική σχέση δεν σημαίνει τυφλή πίστη. Το γεγονός ότι η Αμερική και η Ευρώπη βλέπουν με διαφορετικό μάτι τη Ρωσία, την Κίνα, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική ή τον Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό μπορεί να εξηγηθεί και μόνο από τη διαφορετική γεωγραφία και  Ιστορία μας. Μπορούμε να δούμε πώς αυτό οδηγεί σε μια συνεχώς διευρυνόμενη απόκλιση μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Θα ήταν καλύτερο να αναγνωρίσουμε ότι διαφορετικές προσεγγίσεις μπορούν να οδηγούν στον ίδιο στόχο, ενισχύοντας η μία την άλλη. Γιατί δεν συντονίζουμε πιο στενά την πολιτική μας για τις κυρώσεις, αλλά και τις πιθανές προσφορές συνεργασίας όταν, για παράδειγμα, πρόκειται να πείσουμε τη Ρωσία να συνεργαστεί ή να δείξει πολιτική προοπτική για τα Δυτικά Βαλκάνια;

Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση θα προσεγγίσει αμέσως μετά τις εκλογές την Ουάσιγκτον με προτάσεις ως προς αυτό -ως συμβολή σε μια νέα, διατλαντική ατζέντα. Χρειαζόμαστε μια νέα κοινή κατανόηση των παγκόσμιων «κανόνων του παιχνιδιού», οι οποίοι έχουν παραβιαστεί από διάφορες πλευρές τα τελευταία χρόνια.

Το εμπόριο και η προστασία του κλίματος είναι τομείς, στους οποίους αμιγώς εθνικές απαντήσεις δεν αρκούν, καθώς δεν λαμβάνουν υπόψη τη διασύνδεση και τις εξαρτήσεις στον κόσμο. Αλλά και η πανδημία του κορωνοϊού μπορεί να νικηθεί μόνο μέσω της διεθνούς συνεργασίας, σε συνδυασμό με τη συνεργασία για την προετοιμασία ενός εμβολίου.

  • Κάτι περισσότερο από ένας άνθρωπος

5. Ανεξάρτητα από την έκβαση των εκλογών στις ΗΠΑ, ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχνάμε, μέσα σε όλους τους πανηγυρισμούς ή όλη την απογοήτευση για τα αποτελέσματα: Η Αμερική είναι και θα παραμείνει κάτι περισσότερο τον ένα άνθρωπο στο Λευκό Οίκο. Οι άνθρωποι στις χώρες μας μοιράζονται την πίστη στη Δημοκρατία, στην ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ατόμου και στο ότι το κράτος είναι εκεί για τους ανθρώπους και όχι το αντίστροφο. Καμία επιλογή δεν μπορεί να το διαγράψει αυτό.

Για μένα, αυτό είναι ταυτόχρονα ελπίδα και αποστολή. Η ελπίδα ότι τα επόμενα χρόνια θα σημειωθεί και πάλι προσέγγιση μεταξύ μας. Και το καθήκον να θέσουμε τη διατλαντική εταιρική σχέση σε ακόμη ευρύτερη βάση μέσω μιας στοχευμένης πολιτικής που θα φέρνει ακόμη πιο κοντά τις χώρες, τα κρατίδια και τις πολιτείες, τους δήμους, τα πανεπιστήμια, τα ερευνητικά ιδρύματα, τις επιχειρήσεις και τον καλλιτεχνικό κόσμο και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Ως προς αυτό σκέφτομαι, για παράδειγμα, την πρότασή μας για μια διατλαντική γέφυρα για το κλίμα που θα προωθήσει την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και πέρα από ιδεολογικά χάσματα.

Όταν πριν από τέσσερα χρόνια εξελέγη ο Donald Trump, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού ακούστηκε η έκκληση να γίνει ακριβώς αυτό: Να ξεπεραστούν οι ρήξεις, να προσεγγιστούν όσοι σκέφτονται διαφορετικά, να επιδειχθεί τόλμη για περισσότερο διάλογο, ακόμη και αν αυτό μας βγάλει από την άνεσή μας. Πόσο στην αρχή βρισκόμαστε σε σχέση με όλα αυτά δεν φαίνεται μόνο από την πολωμένη προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ. Ο ρατσισμός αποτελεί καθημερινότητα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Και εδώ, όπως και εκεί, ο κοινωνικός διχασμός έχει αυξηθεί. Το να αντιμετωπίσουμε αυτές τις εξελίξεις στη ρίζα τους αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα για το μέλλον για Αμερικανούς, Γερμανούς και Ευρωπαίους. Και αυτό το καθήκον θα καταστεί ευκολότερο, αν το αντιμετωπίσουμε από κοινού, αν ακούσουμε ο ένας τον άλλο και μάθουμε ο ένας από τον άλλο. Όπως ακριβώς κάνουν οι συνεργάτες και οι φίλοι.

ΠΗΓΗ: Γερμανική εφημερίδα Welt

Οι Βρετανοί τιμούν τη Μελίνα: Άρθρο υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα…

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal

* indicates required

Latest of HellasJournal