Τι θέλουμε επιτέλους; Διχοτομημένο το Αιγαίο από τη «Γαλάζια Πατρίδα» ή ελληνική λίμνη;

File Photo: Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, ο βουλευτής Δημήτριος Καιρίδης, ως εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος στις εκδηλώσεις Μνήμης για την τουρκική εισβολή. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΕΘΑ, STR




Είναι πρόδηλο ότι πέραν των απαραίτητων διπλωματικών ενεργειών, οφείλουμε ταυτοχρόνως να σχεδιάσουμε και να προετοιμάσουμε εντατικά την αποτρεπτική μας στρατηγική ώστε να προασπίσουμε την εθνική μας ακεραιότητα

Η Τουρκία έχει την αυτοπεποίθηση -κατά άλλους ψευδαίσθηση- μιας ανερχόμενης περιφερειακής δύναμης που δύναται να κάνει προβολή ισχύος σε διαφορετικά μέτωπα. Η εξωτερική πολιτική της όμως αντιμετωπίστηκε μέσα από επισφαλείς και ταυτόχρονα βολικές απλουστεύσεις, παραβλέποντας το γεγονός ότι το διεθνές σύστημα είναι ένα και ενιαίο.

Ο Ελληνισμός (Ελλάδα-Κύπρος), δεν κατάφερε να οικοδομήσει μια πολυδιάστατη κοινή εξωτερική πολιτική που να λειτουργεί ως ασφαλιστική δικλείδα και ανάχωμα στις τουρκικές επεκτατικές βλέψεις. Το αποτέλεσμα των ολιγωριών μας, είναι να απειλούνται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα από τον Έβρο μέχρι και την Αν. Μεσόγειο όπου βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου έχουν εξαγγελθεί έρευνες.

  • Το πρόβλημα που καλούμαστε τώρα να αντιμετωπίσουμε είναι ότι η οιαδήποτε ελληνική ενέργεια αποτροπής στις θαλάσσιες ζώνες που παρανόμως η Τουρκία σφετερίστηκε με το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενδέχεται να παρουσιαστεί από την τουρκική πλευρά ως επιθετική, επειδή ακριβώς δεν έχουμε διασφαλίσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
  • Δεν έχουμε ανακηρύξει ΑΟΖ ούτε βέβαια έχουμε προβεί σε συμφωνία οριοθέτησης με κανένα από τα όμορα κράτη -εκτός της Ιταλίας-, ενώ το μόνο που μας ανήκει πέραν των 6 ναυτικών μιλίων αιγιαλίτιδας ζώνης (χωρικής θάλασσας) προς το παρόν, και βάσει του Διεθνούς Δικαίου, είναι η υφαλοκρηπίδα (σσ. ο βυθός και όχι η υπερκείμενη στήλη ύδατος).

Επομένως η Τουρκία μπορεί να ισχυρισθεί ότι βρίσκεται σε δικαιολογημένη αυτοάμυνα εάν οι έρευνές της δεν αγγίζουν την υφαλοκρηπίδα μας. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, για να αντικρούσει η Ελλάδα αυτό το «νομιμοφανές» επιχείρημα, οφείλει να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες που θα κατοχυρώσουν νομικά το δικαίωμα επέμβασής μας στις εν λόγω θαλάσσιες ζώνες.

Η επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια

Κατ’ αρχάς διευκρινίζεται ότι τα χωρικά ύδατα εξομοιώνονται πλήρως με την κυριαρχία που το παράκτιο κράτος ασκεί στο έδαφός του και περιλαμβάνουν τη θαλάσσια περιοχή, το βυθό και το υπέδαφος. Το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων είναι 6 ναυτικά μίλια και καθορίστηκε με τον Αναγκαστικό Νόμο 230 της 17-9-1936 (ΦΕΚ Α’ 450, 13-10-1936). Η Ελλάδα βέβαια δεν έχει κάνει χρήση του δικαιώματος για καθορισμό «ευθειών γραμμών βάσης», δηλαδή της νοητής ευθείας γραμμής που συνδέει τις άκρες ενός κόλπου.

  • Η νοητή γραμμή αυτή ορίζεται ως βάση απ’ όπου προσμετράται το πλάτος των χωρικών υδάτων. Έτσι, τα χωρικά μας ύδατα εκτείνονται στα 6 ν. μ. από την ακτογραμμή, εκτός από τις περιπτώσεις όπου, λόγω γεωγραφικών περιορισμών όπως για παράδειγμα στο Αν. Αιγαίο, η απόσταση της ελληνικής ακτής από την τουρκική είναι μικρότερη των 12 ν.μ., οπότε και εφαρμόζεται ο κανόνας της μέσης γραμμής.

Όλα τα παράκτια κράτη παγκοσμίως, πλην της Ελλάδας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και της Ιορδανίας, έχουν επεκτείνει τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ν.μ.. Η ίδια η Τουρκία από το 1964 (sic) έχει επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα 12 ν.μ. στον Εύξεινο Πόντο αλλά και στην Αν. Μεσόγειο εκτός του Αιγαίου.

  • Παρά ταύτα όμως, η τουρκική εθνοσυνέλευση εξουσιοδότησε με ψήφισμά της στις 8 Ιουνίου 1995 την τουρκική κυβέρνηση να κηρύξει πόλεμο (casus belli) στην Ελλάδα σε περίπτωση που η δεύτερη προχωρήσει στην καθ’ όλα νόμιμη μονομερή επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ., γεγονός που αντιβαίνει στο Άρθρο 2 παρ. 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο απαγορεύει την απειλή ή χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ασυμβίβαστο με τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών καθώς και το Άρθρο 51 περί φυσικού δικαιώματος στην αυτοάμυνα της Ελλάδας.

Εκτός της Τουρκίας όμως και η ΕΕ δια στόματος του ισπανού ύπατου αρμοστή Ζ. Μπορέλ, εμμέσως αμφισβητεί και υποσκάπτει το δικαίωμα της μονομερούς επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης, χαρακτηρίζοντας το ζήτημα ως «διμερή διαφωνία» δηλώνοντας ότι:

«Υπάρχουν κάποιες διαφορές μεταξύ γειτονικών χωρών, ιδίως σε σχέση με την υφαλοκρηπίδα και τα χωρικά ύδατα, και υπάρχει μεγάλη διαφωνία μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, καθώς και μεταξύ Τουρκίας και Κυπριακής Δημοκρατίας αυτή τη στιγμή.»

Σε αυτό βέβαια μερίδιο ευθύνης αναλογεί και στους χειρισμούς της Ελλάδας επειδή σε παλαιότερες ελληνοτουρκικές διερευνητικές συνομιλίες δέχθηκε το αδιανόητο, να συζητήσει δηλαδή με την Τουρκία την άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων, χωρίς φυσικά να καταλήξει σε συμφωνία.

Η Τουρκία έχει σοβαρούς λόγους για να αντιτίθεται στην επέκταση

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal

* indicates required

Latest of HellasJournal