Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απαντά σε ερωτήματα δημοσιογράφων στο Όβαλ Όφις του Λευκού Οίκου. ΗΠA. EPA, MICHAEL REYNOLDS

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν παίζει βιολί και ο Ερντογάν …χορεύει: Ποιος ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν παίζει τον Ταγίπ Ερντογάν σαν ένα βιολί, είναι ο τίτλος άρθρου του Henri Barkey, καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Lehigh στο έγκυρο περιοδικό Foreign Policy.

  • Είναι ένας τίτλος που καταγράφει την αμείλικτη πραγματικότητα των τριγωνικών σχέσεων της Αμερικής με τη Ρωσία και την Τουρκία. Το βασικό συμπέρασμα, κατά τη γνώμη μας, είναι ότι ο Πούτιν κάνει αθόρυβα τη δουλειά του και επικρατεί σιγά αλλά σταθερά, έχοντας απέναντι του δύο μπουνταλάδες ηγέτες, οι οποίοι -ηθελημένα ή άθελα- γίνονται τα πιόνια του στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιγνίδι.

Αλλάζοντας λίγο τον τίτλο του κειμένου θα μπορούσαμε να σημειώσουμε ότι ο ηγέτης της Ρωσίας παίζει το ντέφι και ο Ερντογάν με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, χορεύουν στους ρυθμούς του. Η αλήθεια είναι ότι ενώ οι οδηγίες από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επικεντρώνονται στον πόλεμο εναντίον της ρωσικής διείσδυσης σε όλο τον κόσμο και ειδικά στην Ευρώπη, ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται πως έχει ανοίξει διαύλους με τη Μόσχα.

Η πρόθεση του να καλέσει τον κ. Πούτιν στην επόμενη σύνοδο των G7, έχει υποψιάσει πολλούς παράγοντες στην Ουάσιγκτον, όπως και η άρνησή του να επιβάλει κυρώσεις στους Τούρκους. Πολλοί αναρωτήθηκαν τι συμβαίνει, αλλά πλέον δεν χρειάζεται να ψάξουν και πολύ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ κάνει τη ζωή των Αμερικανών διπλωματών δύσκολη, οι οποίοι ενώ ακολουθούν μία άλφα πολιτική αναφορικά με τη Ρωσία, στο τέλος βρίσκονται εκτεθειμένοι.

Πεντάγωνο στην Τουρκία: Θέλετε τα F-35; Διώξτε τους ρωσικούς S-400 από το έδαφός σας…

  • Πάντως, είναι πεποίθησή μου πως ο κ. Τραμπ θα αναγκαστεί στο τέλος να τιμωρήσει την Τουρκία -αν και αυτό δεν διακρίνεται τώρα διά γυμνού οφθαλμού- διότι ο Ερντογάν τον μειώνει σε κάθε ευκαιρία, επιχειρεί να διασπάσει τη Δυτική Συμμαχία και προετοιμάζει την εισβολή στη Συρία με στόχο την εξολόθρευση των Κούρδων.
  • ΔΔεν υπάρχει μεγαλύτερο ρεζιλίκι για τον Αμερικανό πλανητάρχη από το να άγεται και να φέρεται  από τον συγκεκριμένο Ερντογάν. Πρόκειται, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές, και για ντροπή (disgrace) για το πολιτικό σύστημα της Αμερικής. Οι νομοθέτες έχουν ήδη τοποθετηθεί και αναμένουμε την ερχόμενη εβδομάδα καλές εξελίξεις. Εκτός εάν το «βαθύ κράτος» του Λευκού Οίκου και του γαμπρού του κ. Τραμπ, κάνει πάλι το θαύμα του και διασώσει τον Ερντογάν.

Φαίνεται ότι η αμερικανική διπλωματία δίνει τη δική της μάχη και ακούμε συνετές φωνές που την ίδια στιγμή δείχνουν και τη μη προσαρμογή τους με το κράτος αδικίας που εγκατέστησε ο κ. Τραμπ. Διότι δεν γίνεται χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος να παραμένουν πιστές σύμμαχοι των ΗΠΑ και ο Αμερικανός πλανητάρχης να συμπεριφέρεται με τον γνωστό τρόπο: ότι δηλαδή οι Τούρκοι δεν θα τιμωρούνται για τις παράνομες πράξεις τους.

Ποιο είναι το μήνυμα του κ. Τραμπ στους λαούς της Κύπρου και της Ελλάδας; Ότι όλα, ακόμα και η συμμαχική αφοσίωση, είναι λόγια του αέρα. Απειλεί την Τουρκία και τι πράττει στο τέλος; Σιωπά και δικαιολογεί μία αντιαμερικανική πράξη του Τούρκου σουλτάνου. Όλα αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, για μία χώρα που κομπάζει πως είναι η μεγαλύτερη δημοκρατία.

Η Πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Κύπρο, Τζούντιθ Γκάρμπερ, μίλησε χθες σε επιχειρηματικό δείπνο του Αμερικανικού Επιμελητηρίου Κύπρου, και τόνισε –σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, που κατέγραψε το γεγονός- ότι «η αμερικανική εθνική ασφάλεια, η κυπριακή εθνική ασφάλεια και η ασφάλεια και η σταθερότητα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες».

  • Τι σημαίνει αυτή η δήλωση; Ότι αν η Λευκωσία σταματούσε να κρατά δύο σχοινιά, το αμερικανικό και το ρωσικό, τα πράγματα για την Κύπρο θα ήταν σίγουρα διαφορετικά. Θα ήταν ακόμα καλύτερα. Πρόκειται για δήλωση με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία.

ΕΙΔΗΣΗ: Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ καλεί «τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν άμεσα τις παράνομες δραστηριότητες και να απομακρύνουν το Yavuz από τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας»

Η κ. Γκάρμπερ είπε και κάτι άλλο. Ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «ανησυχούν για τις παράνομες δραστηριότητες του πλοίου-γεωτρύπανου Γιαβούζ εντός των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό το προκλητικό και παράνομο βήμα προκαλεί εντάσεις στην περιοχή», τόνισε η πρέσβειρα των ΗΠΑ.

Όσοι παρακολουθούν τούτη την ιστοσελίδα γνωρίζουν ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει τοποθετηθεί καθαρά για το θέμα του Γιαβούζ από τις 20 Αυγούστου. Όσοι ενδιαφέρθηκαν να πληροφορηθούν την απάντηση γνωρίζουν ότι δεν υπήρξε μέχρι τώρα τόσο ξεκάθαρη δήλωση. Βέβαια, οι «ψεκασμένοι» αμφισβήτησαν τη δήλωση, ενώ θα μπορούσαν να τηλεφωνήσουν στην αμερικανική πρεσβεία, η οποία με προθυμία θα τους …άδειαζε. Δεν το έπραξαν διότι ο σκοπός ήταν άλλος. Έπρεπε να απαξιώσουν όσους αμφισβητούν τη ρωσική διείσδυση στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Έπαιξαν και έχασαν, βέβαια, διότι όσοι δημοσιογράφοι εργάζονται και έχουν βάση την Ουάσιγκτον, γνωρίζουν πως το παραμικρό ψέμα τιμωρείται -και πολύ ορθά- και ο δημοσιογράφος ανακαλείται δημόσια στην τάξη. Πόσο μάλλον η παραποίηση μίας δήλωσης. Είναι λόγος για να ακυρωθεί η διαπίστευση και βεβαίως ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να σταθεί ούτε μέρα στην Ουάσιγκτον.

  • Η δήλωση της κ. Γκάρμπερ είναι σημαντική, αλλά απαιτούνται και πράξεις. Το έχουμε σημειώσει άπειρες φορές. Οι Αμερικανοί απέδειξαν πέρυσι και μάλιστα χωρίς τη δύναμη των όπλων, ότι έχουν στο τσεπάκι τους την ευημερία της Τουρκίας. Οι οικονομικές κυρώσεις είναι το παν. Δεν χρειάζεται να πέσει ούτε μία σφαίρα… Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να μεταβούν από τις δηλώσεις στις πράξεις, διότι έτσι θα αποκαταστήσουν και μία μεγάλη αδικία εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας.

Οι διαπιστώσεις του αμερικανικού περιοδικού, ότι ο Πούτιν «γλεντά» τον Ερντογάν -αλλά και τον Τραμπ, προσθέτουμε εμείς- είναι ακραία ανησυχητικές, Διότι ο πρόεδρος της Ρωσίας ελέγχει το διεθνές διπλωματικό παιγνίδι και βεβαίως το μέλλον της Κύπρου. Όλο και περισσότερο αυξάνονται οι άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι πίσω από την προκλητικότητα του Ερντογάν στην ανατολική Μεσόγειο, βρίσκονται οι Ρώσοι. Εάν ποτέ αποδειχθεί αυτό, θα πρόκειται για κτύπημα στο νησί, ίσο και με την τουρκική εισβολή. Ξεκάθαρες κουβέντες.

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ η αναδημοσίευση των σχολίων χωρίς τη γραπτή έγκριση της ιστοσελίδας.

Η διαφθορά “σερβίρεται” με εκβιασμό για τα εθνικά θέματα: Πως απειλούν τους πολιτικούς…

1 Comment on "Ο Βλαντιμίρ Πούτιν παίζει βιολί και ο Ερντογάν …χορεύει: Ποιος ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ;"

  1. Σ. Αλειφαντής | September 5, 2019 at 11:16 AM | Reply

    Μιχάλημ πράγματι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να μεταβούν από τις δηλώσεις στις πράξεις – και το βαρόμετρο για αυτό είναι κυρίως και πρωτίστως τι θα πράξουν στις διμερείς σχέσεις Ουάσιγκτον-Αθήνας!! Γιατί εδώ υπάρχουν πολύ σοβαρά “ανοικτά” πολιτικά θέματα στις διμερέις μας σχέσεις: η αναγνώριση από τις ΗΠΑ (α) της ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και ειδικά των των Ιμίων, (β) του εθνικού εναέριου χώρου στα 10 μίλια (γ) της ελληνικής ΑΟΖ. Μια σύγκριση με την αμεικανική αναγνώριση της Ιερουσαλήμ δίνει το μέτρο των πραγμάτων. Αλλά υπάρχουν και πολλά θέματα που αφορούν την αμερικανική αμυντική υποστήριξη (γιατί δεν πρέπει για παράδειγμα μιας “άλλης εποχής” να ξεχνάμε τον οπλισμό και τα ηλεκτρονικά των F-16, ούτε την μη-άδεια των όπλων περιοχής στις φρεγάτες και φυσικά τις ασφυκτικές πιέσεις “τότε” για τους S-300, κλπ, κλπ). Η αμερικανική αμυντική υποστήριξη σήμερα έχει πολλά επίσης επικαιρα “ανοικτά” θέματα στις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις, που ΔΕΝ αφορούν τις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις στον ίδιο φυσικά βαθμό που η Ουάσιγκτον (σύμφωνα πάντα με συνεχέις επίσημες δηλώσεις του αμερικανού πρέσβη στην Αθήαν) θεωρεί ότι οι αμερικανο-τουρκικές σχέσεις ΔΕΝ αφορούν τις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις.
    Αυτή η διάσταση – και ενόψει της επίσης επίσκεψης του αμερινανού ΥΠΕΞ στην Αθήνα – πρέπει να υπογραμμιστεί εμφατικά, μηπως και υπάρξει κατάλληλη προετοιμασία και θετική εξέλιξεις που θα ξεφύγει από τις χωρίς πρακτικό περιεχόμενο διακηρύξεις.
    Για αυτό καλό είναι να μην υπερβάλουμε με αναφορές όπως “αν η Λευκωσία σταματούσε να κρατά δύο σχοινιά, το αμερικανικό και το ρωσικό, τα πράγματα για την Κύπρο θα ήταν σίγουρα διαφορετικά. Θα ήταν ακόμα καλύτερα. Πρόκειται για δήλωση με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία” όχι μόνο επειδή το βαρόμετρο για προσεχείς επιλογές της Λευκωσίας βρισλεται στα παραπάνω, αλλά και για μια σειρά πρόσθετους ουσιώσεις λόγους: (α) πρόκειται καταρχήν για …”δηλώσεις” που ίσως δείχνουν μια προδιάθεση, αλλά μέχρι εκεί γιατί δεν βλέπουμε κάτι αντίστοιχο αλλού (π.χ. στην Αμμόχωστο, στο Κυπριακό, κλπ), (β) σημαντική η δήλωση για τα κυπριακά χωρικά ύδατα (την σημειώνουμε με περισσή ικανοποίηση αλλά δεν πανηγυρίζουμε κιόλας για το αυτονόητο), αλλά όλοι γνωρίζουμε την αμερικανική …”αδράνεια” στην κυπριακή ΑΟΖ και (γ) προφανώς οι ΗΠΑ θεωρούν ότι «η αμερικανική εθνική ασφάλεια, η κυπριακή εθνική ασφάλεια και η ασφάλεια και η σταθερότητα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες» – αλλά μόνο από τέτοιες “διακηρύξεις” στην καλύτερη περίπτωση “ερμηνειών” πρόκειται για ενδείξεις προθέσεων ειδικά μάλιστα αν η αμερικανική και κυπριακή πλευρά ταυτίζονται (;) στο περιεχόμενο του όρου “κυπριακή εθνική ασφάλεια”, ζήτημα για το οποίο υπάρχουν πολλές επιφυλαξεις.
    Οι συνθήκες στην Αν. Μεσόγειο έχουν αλλάξει ως αποτέλεσμα (α) της συριακής κρίσης και της ρωσικής στρατιωτικής εμπλοκής εκεί (β) των επιλογών και της αμετροέπειας του Ερντογάν και (γ) των θεμάτων που θέτει το Ισραήλ με την ενίσχυση της ιρανικής παρουσίας στην Συρία. Η ρευστότητα και το απρόβλεπτο είναι δεδομένα και η καλύτερη “έκφραση” για αυτά είναι οι παρεμβάσεις Τραμπ. Βρισκόμαστε σε μια νέα κατάσταση και όχι στις καλύτερες συνθήκες. Αυτό που φαντάζει ως “ευκαιρία” μπορεί να σημαίνει “απώλεια” και αυτό που μοιάζει με επικείμενη “απώλεια” να είναι “ευκαιρία”. Το “τι επιδιώκουμε” και το “πως προετοιμαζόμαστε” πρακτικά για αυτό είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Ο διεθνής προσαντολισμός Ελλάδος και Κύπρου δεν αποτελεί ούτε ζητούμενο, ούτε καθαυτό πρόβλημα. Είναι ένα πλαίσιο για πολιτικούς χειρισμούς.Στο σημείο αυτό Αθήνα και Λευκωσία δεν έχουν να αποδείξουν τίποτε που δεν έχουν ήδη διαχρονικά αποδείξει.

    Πηγή: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν παίζει βιολί και ο Ερντογάν …χορεύει: Ποιος ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ; https://hellasjournal.com/2019/09/o-vlantimir-poytin-paizei-violi-kai-o-erntogan-choreyei-poios-o-rolos-toy-ntonalnt-tramp/.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*