Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας στο Υπουργείο Εξωτερικών, Αθήνα Πέμπτη 8 Αυγούστου 2019. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Το μεγάλο πολιτικό στοίχημα του υπουργείου Εξωτερικών: Πριν έλθει η ώρα των δακρύων…

Του ΒΑΣΙΛΗ ΦΑΣΟΥΛΑ*

Η Τουρκία θέλει και επιμένει πάση θυσία, λοιπόν, για το 50% των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κύπρου και τον έλεγχο της «χρυσής περιοχής» γύρωθεν Καστελλορίζου, με τους Ισραηλινούς συμμάχους να πράττουν στρατιωτικά το απόλυτο μηδέν και τους Αμερικανούς να γράφουν ως συνήθως  εκθεσούλες πριν το επόμενο deal τους με τους νεοοθωμανούς.

  • Εμείς, Έλληνες και Ελληνοκύπριοι, επιμένουμε στα ..δυτικοορλωφικά μας σύνδρομα και στις διαβεβαιώσεις Αμερικανών υπουργών, λες και η αποχαύνωση των Χουντικών με, ακόμη πιο πειστικές, διαβεβαιώσεις των Ρότζερς και Κίσινγκερ συνέβη εκατοντάδες αιώνες πριν.

Εν τέλει ένα το διακύβευμα: η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα λέει πώς η Τουρκία πάντα θα είναι ένα κοινωνικοπολιτικό επιθετικό αμάλγαμα με ένα πρόταγμα : την ισχύ. Το γεγονός δε,  ότι η συλλογική μας μνήμη ανταγωνίζεται το  χρυσόψαρο δεν σημαίνει ότι το αυτό ισχύει για την Τουρκία, η οποία σταθερά σκέπτεται φαντασιουμένη  συνθήκες Αυτοκρατορίας αντεπιτιθεμένης. Και, ως γνωστόν, η Τουρκία γεννά και η Ελλάς γερνά.

Στην Μικρασιατική Εκστρατεία ήμασταν 5 εκατομμύρια και οι Τούρκοι 12 εκατομμύρια, με μέσους όρους ηλικίας μικρότερους της Τουρκίας και δείκτη γεννήσεων ελαφρώς υψηλότερο. Σήμερα η αναλογία πληθυσμού τείνει και θα ξεπεράσει το 1 προς 10 ενώ ετησίως   στα άνω των 1.350.000 Τουρκόπουλων αναλογούν λιγότερες από 90.000 γεννήσεις εν Ελλάδι, εκ των οποίων ελληνικής καταγωγής είναι περίπου το 70% με την Τουρκία να έχει μέσο όρο ηλικίας κάτω των 25 ετών και την Ελλάδα τα 44 έτη.

  • Φυσικά εμείς δεν πρόκειται να επανακάμψουμε σε ιστορικό χρόνο άμεσα αφού η υπογεννητικότητα δεν είναι μόνον θέμα οικονομικό αλλά κυριώτατα  πολιτισμικό: εκδυτικοποίηση, γυναικεία χειραφέτηση, αποθρησκευτικοποίηση, ευμάρεια, άκρατος ατομικισμός . Απέναντί μας δε η σφύζουσα γεννήσεων μόνη χώρα του σύγχρονου κόσμου που δεν ζήτησε συγγνώμη για τις γενοκτονίες της και τα φρικτά της εγκλήματα αλλά επαίρεται για αυτά ακόμη και με προπαγανδιστικές ταινίες και τα νοσταλγεί εμπράκτως ως κοινωνία «κατακτητών».

Η πραγματικότητα εκτός από εχθρός των πάσης φύσεως ιδεολογημάτων τυγχάνει και οδοστρωτήρας στην εκάστοτε  τοξική συνομοταξία των, επίσης πάσης φύσεως,  μικροσυμφερόντων . Αν θέλει ο νυν πρωθυπουργός να καταγραφεί ως ένας σπουδαίος αναμορφωτής και όχι ως ένας, εν τέλει συμπαθής ή αντιπαθής, διαχειριστής καταστάσεων, θα πρέπει κατ΄ αρχάς να προβεί στην μεγάλη πολιτική, νομοθετική και εν τέλει ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ μεταμόρφωση του ενός ενιαίου στρατηγικού εθνικού δόγματος στην εξωτερική πολιτική, με αποσύνδεση του Υπουργείου Εξωτερικών από τις  εθνικές εκλογές και την κομματοκρατία. Μέθοδοι εργαλειακές νομικές και πολιτικές ευρίσκονται…

Το θέμα είναι η βουλησιαρχία μιας τέτοιας μακρόπνοης στρατηγικής να τεθεί στην ατζέντα. Τώρα, πριν έλθει η ώρα των δακρύων.

Βασίλης Φασούλας είναι δικηγόρος, Υπεύθυνος Οργανωτικού της Δημοκρατικής Ευθύνης

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. 

Η Κύπρος ανάμεσα στα βρώμικα παζάρια: Τα διαχρονικά παθήματα δεν έχουν γίνει μαθήματα

Be the first to comment on "Το μεγάλο πολιτικό στοίχημα του υπουργείου Εξωτερικών: Πριν έλθει η ώρα των δακρύων…"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*