Thousands take part in a demonstration to commemorate the 104th Anniversary of the Armenian genocide in front of the Turkish consulate in Los Angeles, California, USA, 24 April 2019. The anniversary is marked on 24 April 2019, to mark the beginning of events that led to the systematic extermination of 1.5 million Armenians during World War I. EPA, ETIENNE LAURENT

Θα άρεσε στο Ισραήλ να μην αναγνώριζαν οι χώρες το Ολοκαύτωμα: Λάθος στάση για τους Αρμένιους

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Στην πολιτική και τη διπλωματία σίγουρα δεν υπάρχει μπέσα. Και τα συμφέροντα είναι υπεράνω και από τις ψυχές των ανθρώπων. Πόσες φορές, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μας έδειξαν και απέδειξαν πως οι πολίτες και το Διεθνές Δίκαιο δεν σημαίνουν τίποτα μπροστά στα στρατηγικά τους συμφέροντα;

Καθημερινό είναι το φαινόμενο και δεν πρέπει πλέον να καμωνόμαστε ότι «δεν ξέρουμε, δεν είδαμε»…

  • Αφορμή της εισαγωγής ήταν η μη αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από την Αμερική και το Ισραήλ. Δύο χώρες οι οποίες διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις με την Αρμενία και την ίδια στιγμή βρίσκονται σε μία άνευ προηγουμένου διαμάχη με την κατοχική δύναμη Τουρκία.

Η Ρωσία, από την πλευρά της, αναγνώρισε τη Γενοκτονία και καλώς έπραξε, ενώ την ίδια στιγμή απολαμβάνει τη στρατηγική της σχέση με την Τουρκία, χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και υποτίθεται φίλη και σύμμαχο των ΗΠΑ.

Και οι Αμερικανοί, και οι Ισραηλινοί και οι Ρώσοι, λένε πως με τις αποφάσεις τους εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Καλώς, αλλά δεν είμαστε αναγκασμένοι να συμφωνήσουμε καθώς ποδοπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν σέβονται το Διεθνές Δίκαιο. Μιλάμε για μία Γενοκτονία και τόσο η Ουάσιγκτον, όσο και η Ιερουσαλήμ δεν είχαν το θάρρος να την αναγνωρίσουν.

Θεωρητικά ομιλούντες, εάν φοβήθηκαν την …οργή του Ερντογάν, πρέπει να τους απαντήσουμε ότι είναι μία δικαιολογία για νήπια. Διότι ο αυταρχικός ηγέτης της Τουρκίας, θα φωνάξει, θα σκούξει και θα σιωπήσει. Όπως έκανε και με τις 30 χώρες που τον αγνόησαν και αναγνώρισαν την εξολόθρευση 1,5 εκατ. Αρμενίων, μόνο και μόνο επειδή ήταν χριστιανοί.

  • Έχω διαβάσει πολλές ιστορίες διασωθέντων, είχα συναντήσει και μερικούς κατά τις εκδηλώσεις στο ετήσιο μνημόσυνο στην Τάιμς Σκουέαρ, στη Νέα Υόρκη. Εκεί έγινε την περασμένη Κυριακή η μεγάλη εκδήλωση κατά την οποία οι Νεοϋορκέζοι μαζί με τους Αρμένιους τίμησαν τους σφαγιασθέντες από τις ορδές του Αττίλα.

Η άρνηση της Ουάσιγκτον και της Ιερουσαλήμ να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία είναι μία πολύ προβληματική, απαράδεκτη και προσβλητική πράξη. Ιδιαίτερα οι Ισραηλινοί έχουν και ένα λόγο παραπάνω για να το πράξουν διότι είναι και οι ίδιοι θύματα ναζιστικής βίας. Έξι εκατομμύρια Εβραίοι δολοφονήθηκαν με άνανδρο τρόπο από τους Γερμανούς ναζί. Το Ολοκαύτωμα δεν πρέπει να επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστεί.

  • Αλλά θα άρεσε στους φίλους μας και νέους συμμάχους μας Ισραηλινούς, εάν ξένες κυβερνήσεις αρνούντο να αναγνωρίσουν το Ολοκαύτωμα; Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος είναι αντιμέτωποι με την συντριπτική πλειοψηφία της παγκόσμιας κοινής γνώμης, όπως πρέπει να είναι και οι αρνητές της Αρμενικής Γενοκτονίας.

Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί δεν γίνεται να τα θέλουν όλα δικά τους. Και οι απαιτήσεις τους δεν μπορεί να είναι και δικές μας. Έχουν υποχρεώσεις και πρέπει να τις αναλάβουν…

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης απαγορεύεται δια νόμου η αναδημοσίευση των σχολίων χωρίς τη γραπτή έγκριση της ιστοσελίδας.

Μήπως θέλουν και τα παθαίνουν οι Αμερικανοί; Οι ΗΠΑ αδικούν κατάφωρα την Ελλάδα και την Κύπρο

1 Comment on "Θα άρεσε στο Ισραήλ να μην αναγνώριζαν οι χώρες το Ολοκαύτωμα: Λάθος στάση για τους Αρμένιους"

  1. Σ. Αλειφαντής | May 2, 2019 at 1:52 AM | Reply

    Όταν το “αφήγημα” προβλέψεων αμερικανο-τουρκικης ρήξης που βασίζεται σε εικασίες για την εξέλιξη μιας αμερικανο-τουρκικη διαπραγμάτευσης, που ήδη έχει καταπιεί “αμάσητα” όλα τα (ευκόλως προσφερόμενα από την Ουάσιγκτον) ανταλλάγματα, τα οποία έχει εντελώς προεξοφλήσει ο Ερντογάν με την διαπραγματευτική στάση του ζητώντας περισσότερα στην Συρία και την Κύπρο, είναι ετοιμόρροπο, “πανικός”, “απογοήτευση”, “προδοσίες” διαδέχονται τις φαντασιακές προσδοκίες για την πολιτική στροφή της Ουάσιγκτον υπέρ των ελληνικών και κυπριακών θέσεων. Όμως ποτέ οι ΗΠΑ δεν άφησαν έστω και να εννοηθεί μια τέτοια μεταβολή της επί δεκαετίες διαμορφωμένης αμερικανικής τοποθέτησης, ενώ αντίθετα κατηγορηματικά, δημόσια και ιδιωτικά, διαχώρισαν τα δύο ζητήματα από όλο το εύρος των σχέσεων τους με Ελλάδα και Κύπρο. Η αμερικανική αξιοπιστία στο ζήτημα αυτό ήταν και είναι δεδομένη και αναμφισβήτητη. Και όχι μόνο αυτό: η ενίσχυση των πολιτικο-στρατιωτικων σχέσεων με Ελλάδα και Κύπρο σε τίποτε δεν μετέβαλε τις πάγιες αμερικανικές θέσεις στο τρίγωνο Ελλάδα- Τουρκία – Κύπρος, αλλά αντίθετα ενίσχυσε αποκλειστικά και μόνο τις καθαυτό αμερικανικές επιδιώξεις. Αυτά είναι πλήρως τεκμηριωμένα γεγονότα. Και αυτά σε μια περίοδο εντατικών τουρκικών προκλήσεων σε Αιγαίο και Κύπρο, όπου οι ΗΠΑ παραμένουν θεατές, και άρα ενθαρρύνουν την τουρκική προκλητικότητα, αναγνωρίζοντας επιπλέον έναν de facto “ρόλο” στους χώρους αυτούς. Η αυτοεπιβεβαιουμενη προφητεία ως εγκλωβισμός, δεν προσέφερε τίποτε, επειδή κυρίως δημιουργεί αυταπάτες και σύγχιση για τα τεκταινόμενα. Λειτουργεί ως κάλυψη της πολιτικής ανικανοτητας, ανυπόστατων πρωτοβουλιών και, το χειρότερο, συνθηκολόγησης μιας αδύναμης, μυωπικής, φοβικής και ιδιοτελούς πολιτικής ελίτ σε Αθήνα και Λευκωσία, που έχει απολέσει την διεθνή αξιοπιστία της ως έρμαιο των ερήμην της εξελίξεων. Θα ήταν ευχής έργον ενός “από μηχανής θεού” η διάψευση συμφορών της Κασσάνδρας, όμως στην πολιτική όπως και στην ζωή ισχύει ο απαράβατος κανόνας του “συν Αθηνά και χείρα κίνειν”.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*