File Photo: Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu (R) receiving a gift from the Ze'ev Jabotinsky Institute EPA, ABIR SULTAN

Ο υπόγειος πόλεμος στη Μεσόγειο για το φυσικό αέριο: Οι απειλές του Ταγίπ, ο ρόλος του Ισραήλ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Τα πράγματα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι περίεργα και προκαλούν ανησυχία. Χωρίς να φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού, διεξάγεται ένας υπόγειος πόλεμος για τα ενεργειακά αποθέματα, για τα οποία δεν γνωρίζουμε όλη την αλήθεια.

Την αλήθεια, βεβαίως, ξέρουν οπωσδήποτε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο πρόεδρος της Αιγύπτου στρατηγός Σίσι, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, και βέβαια οι Αμερικανοί, που μαθαίνουν τα πάντα.

Οι Βρετανοί και οι σύμμαχοί τους Τούρκοι, απλά υποψιάζονται, και αν όλα πάνε καλά, θα παραμείνουν οι «φτωχοί συγγενείς», διότι οι πρώτοι βρίσκονται πάντα, σε όλα τα φόρα, εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι δεύτεροι είναι οι γνωστοί κατακτητές του νησιού, που δεν πρέπει να επιβραβευθούν. Γι’ αυτό είναι καιρός, οι διάφοροι «λαγοί» στις ελεύθερες περιοχές να σταματήσουν να προωθούν τις θέσεις των Τούρκων.

Το φθινόπωρο θα είναι «θερμό», διότι η Τουρκία αποφάσισε να εισβάλει ξανά στην κυπριακή ΑΟΖ. Μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά.

  • Απέναντι της η κατοχική δύναμη, θα έχει την Exxon Mobil, την αγαπημένη ενεργειακή εταιρεία κάθε Αμερικανού πλανητάρχη, και τη γαλλική TOTAL, που στηρίζεται πάντα από την εκάστοτε γαλλική κυβέρνηση.

Δεν μπορούμε να προβλέψουμε την έκβαση αυτού του υπόγειου πολέμου, αλλά ο καθένας μας μπορεί να υποθέσει σωστά ότι οι Αμερικανοί και οι Γάλλοι θα υποστηρίξουν τους ενεργειακούς κολοσσούς τους. Με λίγα λόγια, δεν θα δούμε το σκηνικό, που δημιούργησε η κατοχική δύναμη εναντίον της ιταλικής ΕΝΙ.

  • Η εταιρεία, αλλά και η κυβέρνηση της Ιταλίας φέρθηκαν σκάρτα και έκαναν συνεννοήσεις πίσω από την πλάτη της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Τουρκία. Καλώς θα πράξει ο κ. Αναστασιάδης να ακυρώσει όλα τα συμβόλαια και να τα χαρίσει στην Exxon Mobil και στην TOTAL.

Σε αυτό το σκηνικό παίζουν σημαντικό ρόλο το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Είναι γνωστές οι θέσεις τους για την Τουρκία και δεν είναι μυστικό ότι δεν επιθυμούν λύση, η οποία θα μπάσει την κατοχική δύναμη από το παράθυρο στο ενεργειακό παιγνίδι.

Ο Πρόεδρος της Κύπρου το γνωρίζει και οπωσδήποτε τα ξέρει όλα και ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου, που άλλα λέει δημόσια και άλλα «σφυρίζει» στους φίλους του, όπως τους αποκαλεί, Ισραηλίτες, όταν επισκέπτεται το Εβραϊκό Κράτος. Ο κ. Νετανιάχου, αλλά και ο πρόεδρος του Ισραήλ, του περιποιούν προεδρικές τιμές, διότι ακούνε από το στόμα του αυτά που θέλουν να ακούσουν. Απλά, πρέπει οι συνομιλητές των Ισραηλινών να γνωρίζουν ότι μασκαραλίκια δεν ανέχονται και απαιτούν σταράτες κουβέντες.

  • Η Αίγυπτος είναι πιο εκδηλωτική από το Ισραήλ στο θέμα της τουρκικής επιθετικότητας στην κυπριακή ΑΟΖ και η Λευκωσία είναι ενήμερη για τις αποφάσεις του προέδρου Σίσι, ο οποίος είναι γνωστός δικτάτορας, αν και, αν και όπως λένε μερικοί δικοί μας, σε πολλές περιπτώσεις «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»… Και οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι κάνουν τα στραβά μάτια στην περίπτωσή του. Η άγρια κόντρα του αλ Σίσι με τον πρόεδρο της Τουρκίας, πάει μακριά.

Ο Ερντογάν είχε υποστηρίξει τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους», οι οποίοι φαίνεται ότι εξελίχθηκαν σε «αποικία» της Τουρκίας παραδίδοντας και τον χρυσό της χώρας στην Άγκυρα. Οι διαφορές τους, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, είναι αγεφύρωτες και η Αίγυπτος στάθηκε στο πλευρό της Κύπρου, και στην Ισλαμική Διάσκεψη αλλά και στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

  • Το Ισραήλ βλέπει το παιγνίδι διαφορετικά. Ο κ. Νετανιάχου αφού «έπαιξε» -για να λέμε την αλήθεια- με την Τουρκία, έστω και αν οι σχέσεις τους ήταν στο ναδίρ, ενημέρωσε τον κ. Αναστασιάδη για την πραγματική του θέση έναντι της κατοχικής δύναμης. «Δεν την θέλει στα πόδια του», είναι η φράση που αντικατοπτρίζει τα πιστεύω του για το ενεργειακό παιγνίδι στην ανατολική Μεσόγειο.

Είναι μεγάλη κουβέντα, η οποία -την ίδια στιγμή- είναι και επικίνδυνη. Διότι για να αποκλειστεί η Τουρκία από την στρατηγική περιοχή της Μεσογείου, απαιτούνται έργα. Υπό την έννοια ότι πρέπει το Ισραήλ να αναλάβει το ρόλο του χωροφύλακα, που του χάρισε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Σε αυτή την περίπτωση, και πρέπει να στηριχθεί σε γειτονικές χώρες, και πρέπει να τις στηρίξει με τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το Ισραήλ γνωρίζει καλύτερα. Αλλά πρέπει και οι άλλες χώρες να έχουν το θάρρος και να ζητούν και να μην τα βάζουν όλα στη ζυγαριά των «ίσων αποστάσεων».

  • Ιδιαίτερα η Ελλάδα και η Κύπρος, πρέπει να αποβάλουν τα φοβικά τους σύνδρομα και να μιλήσουν με τη γλώσσα της αλήθειας στους φίλους μας τους Άραβες, που απολαμβάνουν την υποστήριξη της Αθήνας και της Λευκωσίας και όταν έρθουμε στο δια ταύτα, βλέπουν τον …ουρανό.

Ένας καλός ομογενής μου είπε μία ιστορία, που αποτελεί παράδειγμα για τον τρόπο που σκέφτονται οι Άραβες φίλοι μας. Ο ομογενής συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις των Παλαιστινίων στην Αμερική και «κουβαλούσε» και φίλους του στις διαδηλώσεις. Είχε αναπτύξει φιλικές σχέσεις μαζί τους και τους κάλεσε και στις διαδηλώσεις της Ομογένειας εναντίον της τουρκικής εισβολής. Αρνήθηκαν να συμμετέχουν -και το είπαν ξεκάθαρα. Δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τους Τούρκους. Έτσι σταμάτησε και η συμμετοχή των ομογενών μας στις δικές τους εκδηλώσεις εναντίον του Ισραήλ.

Η παραπάνω ιστορία είναι χαρακτηριστική και αυτή την κατάσταση την αντιμετώπισαν πολλές φορές οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου. Αλλά δεν είχαν ποτέ το θάρρος να τους πουν αυτό που νιώθουν οι πρόεδροι, οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί μας των Εξωτερικών. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Και στον πρωθυπουργό του Ισραήλ πρέπει να εκφράσουν με ακρίβεια μία νέα πολιτική, για το τι είδους βοήθεια ζητούν, και σε όλους τους υπόλοιπους να εξηγήσουν ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αποφάσισαν να δουν μόνο το συμφέρον των λαών τους…

Εύχομαι ότι η επίσκεψη των υπουργών Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά και Νίκου Χριστοδουλίδη στο Ισραήλ, στις 13 Σεπτεμβρίου, θα αποδειχθεί καταλύτης για τη νέα στρατηγική συμμαχία στη Μεσόγειο…

Όσο για τους μανδαρίνους τους ΑΚΕΛ, που έμειναν κολλημένοι στην παλαιολιθική εποχή, η Κύπρος έχει μπόλικο …ξύδι.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ακούω ότι η Αμερικανίδα πρέσβειρα, που οσονούπω αποχωρεί από την Κύπρο, έχει αλλάξει στάση απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μία καλή εξέλιξη, σε μία εποχή που η Τουρκία εξελίσσεται σε εχθρική και αντίπαλη χώρα για την αμερικανική υπερδύναμη. Πως είναι δυνατόν, ο πρόεδρος της χώρας που αντιπροσωπεύεις να βρίσκεται στα μαχαίρια με την Τουρκία και εσύ να υποστηρίζεις λύση στο Κυπριακό που παραδίδει το νησί στη σφαίρα επιρροής της κατοχικής δύναμης. Δεν γίνεται… Πρόκειται και για κάκιστη διπλωματική κίνηση. Διότι αν τα σπάσουν οι ΗΠΑ με την Τουρκία, που θα απευθυνθεί η υπερδύναμη; Οι μόνες της επιλογές είναι το Ισραήλ, η Αίγυπτος, αλλά περισσότερο η Κύπρος, η Ελλάδα και οι Κούρδοι που «αγγίζουν» την Τουρκία. Οι διπλωμάτες βρίσκονται στις διάφορες χώρες για να κάνουν εισηγήσεις για το καλό των χωρών τους. Γεγονός είναι ότι η Τουρκία δεν εξυπηρετεί πλέον τα στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής. Σε αντίθεση με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο, την Ελλάδα και τους Κούρδους, που απέδειξαν με πράξεις ότι παραμένουν πιστοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, χωρίς να έχουν και πολλές απαιτήσεις…

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης απαγορεύεται δια νόμου η αναδημοσίευση των σχολίων χωρίς τη γραπτή έγκριση της ιστοσελίδας.

Διαμορφώνει σκηνικό έντασης η Άγκυρα στην κυπριακή ΑΟΖ: Αμφισβητεί τους σχεδιασμούς της Κύπρου

4 Comments on "Ο υπόγειος πόλεμος στη Μεσόγειο για το φυσικό αέριο: Οι απειλές του Ταγίπ, ο ρόλος του Ισραήλ"

  1. Στέλιος Αλειφαντής | September 2, 2018 at 1:02 AM | Reply

    Σ’ όλες τις “εκτιμήσεις” (λόγω έλλειψης… “real time” πληροφοριών) και στις “αναλύσεις” που τις συνοδεύουν, ο καθοριστικός παράγοντας είναι η εξέλιξη των “αμερικανο-τουρκικών σχέσεων”. Παρά την σκλήρυνση της αμερικανικής στάσης, η κατάσταση εξακολουθεί να είναι ρευστή όσο και πριν!!

    Και είναι πολλές οι “ενδείξεις” ότι ο Ταγίπ επενδύει και αναμένει την έκβαση των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών του Νοεμβρίου 2018:
    – Αν τις “χάσει” ο Τράμπ, η Άγκυρα πιστεύει ότι μια “άλλη μέρα” ξημερώνει, ενόψει ειδικά ενδεχόμενων δικαστικών και πολιτικών δυσκολιών του Τράμπ.
    – Αν τις κερδίσει, ίσως μια μεγαλύτερη τουρκική “ευελίξια” να απαιτηθεί πάντα στο πλαίσιο σκληρού ανατολίτικου παζαριού (βλέπε: ΑΟΖ, κούρδοι Συρίας,…).
    Στο μεταξύ ο Ταγίπ, βρίσκει (μέσω του “μεταναστευτικού”) πρόσβαση σε Μέρκελ και Μακρόν – όχι όμως στους “σκληρούς” τύπου Αυστρίας και Ουγγαρίας.

    Αλλά η εξέλιξη των “αμερικανο-τουρκικών σχέσεων” είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου στις ειδικές, πάντως, συνθήκες όξυνσης της τουρκικής κατάστασης στο επίπεδο επιλογής “διεθνούς προσανατολισμού” της – σημείο όπως αναφέραμε που ΔΕΝ έχει διαβεί ακόμη την “αντίπερα όχθη” και άρα καθίσταται “μη-αντιστρέψιμο”, επιβάλλοντας στις ΗΠΑ γεωστρατηγικές αναδιατάξεις έναντι Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου και φυσικά του πάντα “ακρογωνιαίου” Ισραήλ.

    Ακριβώς σ’ αυτό το “μεταίχμιο”, η κατάσταση για την Κύπρο είναι η πλέον κρίσιμη και τα ρίσκα είναι πολλά.

    Η επανάπαυση στην προστασία των επιχειρηματικών συμφερόντων EXXON & TOTAL (και στην στρατιωτική ισχύ που τα υπερασπίζεται) μπορεί να αποδειχθεί ολέθριο σφάλμα !!

    Γιατί, αυτά τα ίδια επιχειρηματικά συμφέροντα μπορούν να “τα βρουν” /”ανεχθούν” επιχειρηματικά (πάντα με την στρατιωτική ισχύ που τα υπερασπίζεται) και με τα αντίστοιχα (κατεξοχήν … πολιτικά βέβαια) τουρκικά στην Κυπριακή ΑΟΖ, πέρα και έξω από τις επιδιώξεις της Κύπρου. Για αυτό άλλωστε ο Ταγίπ επένδυσε εκατομμύρια στο διαπραγματευτικό όπλο του “γεωτρύπανο” – ο “Πορθητής” ΔΕΝ έχει στόχο την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων (αυτό είναι το … “κερασάκι στην τούρτα”), αλλά επιδιώκει τον κατεξοχήν καίριο πολιτικό στόχο της Αναγνώρισης του “ψευδοκράτους”.

    Το θεμελιώδες πολιτικό ερώτημα που τίθεται επομένως είναι αν ΗΠΑ, Ισραήλ, Αίγυπτος περιορίζονται στην ασφάλεια των δικών τους “πεδίων κοιτασμάτων” και φυσικά δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση την Άγκυρα στα πόδια τους ή ενδιαφέρονται να συνομιλούν αποκλειστικά και μόνο με την Κυπριακή Δημοκρατία και να χτίζουν μαζί της την περιφερειακή (και επιχειρηματική) ασφάλεια σ’ αντίθεση με τις τουρκικές επιδιώξεις;

    Η έκβαση της διπλωματίας του … “Πορθητή” θα δείξει την απάντηση.
    Στο μεταξύ αυτά είναι ολέθριο να γίνουν ερήμην της Αθήνας και της Λευκωσίας…

  2. However, the US ambassador in Greece is continuously stating, publicly and hardly indirectly, that Greece has to make concessions towards Turkey in order to ‘keep Turkey in the West’.

    • Stelios Alifantis | September 4, 2018 at 10:58 PM | Reply

      True!! Any informed reader is totally aware of this diplomatic stance.
      As I pointed out in my comment, even today when US-Turkish relations characterized by tensions, this does not lead to any substantial change in the US policy towards Cyprus problem.

  3. Στέλιος Αλειφαντής | September 3, 2018 at 6:00 AM | Reply

    Και δεν χρειάζεται να διβάζει κανείς “ανάμεσα στις γραμμές” καθώς ο αμερικανός πρέσβης ήταν εξαιρετικά σαφείς στις “οριοθετήσεις” της αμερικανικής πολιτικής ΄με τον πλέον επίσημο τρόπο προς την ελληνική πολιτική τάξη και κοινή γνώμη:

    “Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ μοιράζονται πολύ παρόμοια συμφέροντα ως προς την Τουρκία” τονίζει ο Τζέφρι Πάιατ, και προσθέτει: “Οι αμερικανοτουρκικές σχέσει διέρχονται δύσκολη, αλλά πρέπει να σταθούν αυτοτελώς.Σίγουρα όμως βοηθάει τις ΗΠΑ, να έχουμε την Ελλάδα ως ισχυρό συνήγορο εντός της ΕΕ ώστε να κρατηθούν ανοιχτές οι πόρτες της Ευρώπης στην Τουρκία” … Πολλά από αυτά τα ενεργειακά ζητήματα θα επικεντρωθούν στο μέλλον γύρω από τον EastMed, τις προοπτικές στα ελληνικά και κυπριακά ύδατα. Νομίζω θα εξακολουθήσουμε να βλέπουμε την Ελλάδα ως σημαντικό εταίρο όσο σχεδιάζουμε για αυτό το θέμα και πρέπει να σκεφτούμε ποια θα είναι τα επόμενα βήματα με όρους μακρόπνοων φιλοδοξιών για την ομαλοποίηση της κατάστασης στην Κύπρο.

    Πηγή: Στο ζενίθ η αμυντική συνεργασία μας με την Ελλάδα, υπογραμμίζει ο Αμερικανός πρέσβης https://hellasjournal.com/2018/09/sto-zenith-i-amyntiki-synergasia-mas-me-tin-ellada-ypogrammizei-o-amerikanos-presvis/

    Πρακτικά οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας πρέπει να είναι και είναι … “αυτοτελείς” – δεν μπορεί είναι “τριγωνικές” Ελλάδα-ΗΠΑ-Τουρκία και πολύ περισσότερο ΗΠΑ-Ελλάδα έναντι της Τουρκίας !!! Αντίθετα η Ελλάδα (και φυσικά οι Μέρκελ-Μακρόν) πρέπει να είναι “ισχυρός συνήγορος εντός της ΕΕ ώστε να κρατηθούν ανοιχτές οι πόρτες της Ευρώπης στην Τουρκία” – άραγε με “ποιές προϋποθέσεις” έναντι εδαφικών διεκδικήσεων της Άγκυρας;;

    Και αναφορικά με τα ενεργειακά της Κύπρου “όσο σχεδιάζουμε για αυτό το θέμα και πρέπει να σκεφτούμε ποια θα είναι τα επόμενα βήματα με όρους μακρόπνοων φιλοδοξιών για την ομαλοποίηση της κατάστασης στην Κύπρο”.

    Επομένως, τα ενεργειακά ως προς ρύθμιση θέματα πριν ή μετά την όποια επίλυση του Κυπριακού βρίσκονται διπλωματικά ορθάνοικτα και προφανώς, για αυτό, η Άγκυρα προετοιμάστηκε και εγκαινίασε διαπραγματευτικά την διπλωματία … του “Πορθητή” !!

    Το αμερικανικό πλαίσιο επιλογών έχει σαφέστατα τεθεί από την Ουάσιγκτον (αλλά και από την Άγκυρα).

    Μένει να δούμε το αντίστοιχο πλαίσιο επιλογών Αθήνας και Λευκωσίας…

Leave a comment

Your email address will not be published.


*