A man passes by the banners of Turkey's President Recep Tayyip Erdogan, displayed at the tram station in Istanbul, Turkey, 19 June 2018. EPA, SRDJAN SUKI

Η απόφαση της Γερουσίας για την Τουρκία είναι η ύστατη προειδοποίηση στον Ταγίπ: Ή τώρα ή ποτέ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η είδηση είναι πλέον γνωστή από το ρεπορτάζ, που δημοσιεύθηκε και στην ιστοσελίδα μας τις βραδινές ώρες της Δευτέρας: Η αμερικανική Γερουσία, μετά τη Βουλή των Αντιπροσώπων, επιμένει να συνδέει την πώληση των μαχητικών F-35 με την αντιαμερικανική και αντισυμμαχική συμπεριφορά της Τουρκίας και του προέδρου της, Ταγίπ Ερντογάν.

Η εξέλιξη είναι από μόνη της φοβερή. Διότι δεν αφορά μία χώρα, η οποία δεν είναι σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, του ΝΑΤΟ και γενικότερα της Δύσης. Αφορά την Τουρκία, η οποία ακόμα και σήμερα παραμένει στην Ατλαντική Συμμαχία και διατηρεί στρατηγική σχέση με την Αμερική. Στα χαρτιά είναι ακόμα και σύμμαχός και φίλη χώρα της υπερδύναμης. Διότι στην πράξη έχει αλλάξει στρατόπεδο και συμμάχησε με τη Ρωσία και το Ιράν.

  • Να θυμίσω ότι 85 γερουσιαστές ψήφισαν εναντίον της Τουρκίας και μόνο 10 (από τους 100) ψήφισαν υπέρ της. Τέτοιες ομόφωνες αποφάσεις δεν λαμβάνονται συχνά στη Γερουσία, κάτι που σημαίνει ότι είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο για να πιεστεί αφόρητα η Τουρκία, ώστε να επανέλθει στο δυτικό στρατόπεδο. Θα έλεγα ότι η απόφαση της Γερουσίας είναι η ύψιστη προειδοποίηση προς τον Ταγίπ Ερντογάν, λίγες μέρες πριν από τις κρίσιμες τουρκικές εκλογές, τις οποίες τολμώ να υποστηρίξω πως αν δεν κάνει νοθεία, δεν θα τις κερδίσει.

Η προχθεσινή εξέλιξη ήταν μεν αναμενόμενη, αλλά δεν περίμενε κανείς ότι οι γερουσιαστές θα έκαναν το επιπλέον βήμα και θα συνέδεαν την πώληση των F-35 με το αναγκαστικό πάγωμα της μεταφοράς τεχνολογίας, τεχνογνωσίας και αεροσκαφών έως ότου το υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών δώσει συγκεκριμένη απάντηση για το πως προστατεύεται αυτή η τεχνολογία και για το πως θεωρεί το Πεντάγωνο την Τουρκία αυτή τη στιγμή: Οι Αμερικανοί νομοθέτες θέλουν να πληροφορηθούν εάν είναι εχθρός ή παραμένει σύμμαχος.

Ο τρόπος γραφής της τροπολογίας γίνεται μόνο για εχθρικές χώρες. Γι’ αυτό και έκανε εντύπωση ο επιθετικός τόνος αλλά και η σύνδεση του όλου θέματος με τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου. Όσοι ασχολούνται με το Κογκρέσο πιστεύουν ότι εφόσον προχωρήσει το θέμα και γίνει νόμος και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν θέσει βέτο, τότε τα πράγματα ζορίζουν πάρα, μα πάρα πολύ για την Τουρκία. Εάν δεν αλλάξει ρότα ο κ. Ερντογάν, η σύγκρουση θα είναι «ιστορικών διαστάσεων».

Γι’ αυτό και είδαμε τις οξύτατες αντιδράσεις του πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ και του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Δηλώσεις που τις διέκρινε η νευρικότητα και οι οποίες στη συνέχεια έγιναν απειλητικές. Ειδικά ο τελευταίος πήρε ένα γερό μάθημα, διότι όταν έφυγε από την Αμερική, μετά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό ομόλογό του Μαικ Πομπέο, ήταν ακραία ειρωνικός για τους βουλευτές και τους γερουσιαστές. Οι οποίοι του απάντησαν στην πράξη.

  • Τι θα συμβεί μετά τις τουρκικές εκλογές;
  • Και υπάρχει περίπτωση ο Ταγίπ Ερντογάν, εάν τις κερδίσει, να αλλάξει στάση.

Είναι δύο σημαντικά ερωτήματα και επειδή δεν είμαστε …προφήτες, μόνο προβλέψεις μπορούμε να κάνουμε.

Εάν ο σημερινός πρόεδρος της Τουρκίας αναδειχθεί νικητής, πιστεύω ότι θα γίνει πολύ πιο σκληρός και πολύ πιο αντιαμερικανός. Άλλοι συνάδελφοι υποστηρίζουν πως θα συνετιστεί και θα ξεκινήσει τη διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων με την Αμερική και τους Ευρωπαίους. Είναι απρόβλεπτος και ικανός για όλα…

Αλλά πως θα συμβεί αυτό όταν ο κ. Ερντογάν πιστεύει ότι πίσω απ’ όλα τα προβλήματά του βρίσκονται οι Αμερικανοί και οι δυτικοί. Η σχιζοφρένειά του τον οδηγεί να πιστεύει ότι η κατάρρευση της οικονομίας είναι έργο των ξένων, ενώ στην πραγματικότητα ευθύνεται ο ίδιος για όλα τα πάθη της χώρας του. Η Τουρκία είναι η προσωπική του …τράπεζα!

Μετά τις εκλογές -και πάντα εφόσον επανεκλεγεί- το έργο που θα δούμε θα έχει σκηνές βίας.

  • Πρώτα απ’ όλα, εάν το ποσοστό επανεκλογής του είναι στα επίπεδα του δημοψηφίσματος, ουδείς θα αποδεχθεί αμαχητί το αποτέλεσμα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Οπότε δεν θα είναι έκπληξη η πολιτική αναταραχή σε μία πολύ διχασμένη χώρα, η οποία κυριαρχείται από ακραίο φανατισμό.
  • Η προσωπική μου ανάλυση δεν είναι διαφορετική από την πλειοψηφία των συναδέλφων δημοσιογράφων. Πιστεύω ότι ο κ. Ερντογάν νοιώθει πιο άνετος γύρω από άλλους αυταρχικούς ηγέτες, όπως είναι οι πρόεδροι της Ρωσίας και του Ιράν. Η Αμερική δεν του πάει του προέδρου της Τουρκίας. Διότι και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη διαθέτει και δημοκρατική χώρα είναι. Μέχρι και ο Αμερικανός πλανητάρχης κρίνεται από αυτήν και δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει όσες εξουσίες και αν διαθέτει.

Ένας οπαδός του Ιμάμη Γκιουλέν, που δραστηριοποιείται στην Ουάσιγκτον, έλεγε ότι αν αμφισβητηθεί το αποτέλεσμα των εκλογών, το βράδι της Κυριακής ο κ. Ερντογάν θα αναζητήσει χώρα να τον φιλοξενήσει. Πρόκειται για ένα «ευσεβή πόθο» («wishful thinking»); ‘Η κάτι που έρχεται και απλά δεν το βλέπουμε τώρα διά γυμνού οφθαλμού; Θα δείξει την Κυριακή…

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης απαγορεύεται δια νόμου η αναδημοσίευση των σχολίων χωρίς τη γραπτή έγκριση της ιστοσελίδας.

Αφέλειες και ψευδαισθήσεις ενόψει των τουρκικών εκλογών: Περιμένουν να αλλάξει ο Ταγίπ

Be the first to comment on "Η απόφαση της Γερουσίας για την Τουρκία είναι η ύστατη προειδοποίηση στον Ταγίπ: Ή τώρα ή ποτέ"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*