ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/STR

Μεγάλη η προσφορά του Νίκου Γκάτσου στο ελληνικό τραγούδι, λέει ο Μαν. Μητσιάς

Μια επιθυμία του -εδώ και χρόνια- να κάνει ένα αφιέρωμα στον ποιητή Νίκο Γκάτσο υλοποιεί ο Μανώλης Μητσιάς. Ο δημοφιλής ερμηνευτής συναντάται επί σκηνής, με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, η οποία ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά του και απαγγέλει με μοναδικό τρόπο ποιήματα ενώ ερμηνεύει και ορισμένα τραγούδια σε στίχους του ποιητή.

Η απήχηση που θα είχε στο κοινό το αφιέρωμα με τίτλο «Ο Γκάτσος που αγάπησα» φάνηκε από την πρώτη συναυλία- παράσταση στην αίθουσα «Παρνασσός». Ακολούθησαν οι συναυλίες στον Άγιο Αχίλλειο (Μικρή Πρέσπα), στο Ηρώδειο, την Κεφαλλονιά, την Πάτρα, ενώ τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου θα παρουσιαστεί στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Μανώλης Μητσιάς μιλάει για το «απωθημένο» του να παρουσιάσει τον ποιητή Νίκο Γκάτσο, με «την πραγματική διάσταση που έπρεπε να έχει», ενώ αναφέρει πως και σήμερα υπάρχουν ταλαντούχοι νέοι στιχουργοί, συνθέτες, σπουδαίοι τραγουδοποιοί που γράφουν ωραία τραγούδια, αλλά πρέπει να τους ανακαλύψουμε.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Μανώλη Μητσιά στην Νίκο Γιώτη για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Ερ. Τι σας ώθησε να κάνετε το αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο;

Απ. Το είχα απωθημένο και ήθελα -εδώ και χρόνια- να κάνω αναφορά στον Νίκο Γκάτσο επειδή έχω τραγουδήσει πάνω από 100 τραγούδια του. Ήθελα να βρω την κατάλληλη ευκαιρία και τον κατάλληλο άνθρωπο για να απαγγείλει Γκάτσο, γιατί ο πεζός λόγος ακούγεται κάποιες φορές καλύτερα. Ακούμε πιο καθαρά απ΄ ό,τι στο τραγούδι τα λόγια και μας κάνουν και σκεπτόμαστε, να προβληματιζόμαστε. Ήθελα έναν άνθρωπο να απαγγείλει αυτόν το λόγο και αυτά που γραφτήκανε για τον Γκάτσο, και πιστεύω πως η Καρυοφυλλιά είναι η ιδανικότερη για αυτήν τη δουλειά. Είμαι πολύ τυχερός που δίπλα μου βρίσκεται μια τόσο σπουδαία ηθοποιός η οποία δεν απαγγέλει μόνο αλλά ερμηνεύει και εννιά τραγούδια. Η Καρυοφυλλιά είναι μοναδική. Εκπέμπει ένα ήθος κι έναν σεβασμό στην όλη παράσταση που δύσκολα συναντάει κανείς.

Τα τραγούδια του Γκάτσου λειτουργούν μέσα μας εδώ και δεκαετίες. Πολλοί δεν ξέρουν ότι είναι του Γκάτσου. Και βέβαια ο Γκάτσος δεν είχε λάβει -ως τώρα- αυτήν την πραγματική διάσταση που έπρεπε να έχει. Μετά την «Αμοργό» επειδή είχε πάντα το μέτρο στη ζωή του ή ίσως δεν είχε την έμπνευση να κάνει ακόμη ένα τόσο μεγάλο ποίημα, έγραψε στίχους με την ποιητική τέχνη που λέμε. Κι όταν λέμε έγραψε στίχους, δεν έγραψε στίχους απλούς αλλά στίχους που προμήνυαν πράγματα για το μέλλον. Και γίνανε αρκετά. Κι όλα αυτά πριν από 30-40 χρόνια. Αυτή είναι η μεγάλη προσφορά του Γκάτσου στο ελληνικό τραγούδι. Και πάνω απ΄ όλα, όλες αυτές οι μελωδίες -εκτός από κάποιες εξαιρέσεις- του Χατζιδάκι και μερικά του Μίκη, όλα τα άλλα πηγαίνανε στον Γκάτσο ως μελωδίες σκέτες κι εκείνος έγραφε πάνω σε μελωδίες και… ζωγράφιζε, έκανε… εικόνες των τραγουδιών. Αυτή ήταν η μεγάλη τέχνη που δεν την είχαν άλλοι.

Ερ. Και με τον τρόπο αυτόν ο Γκάτσος έφερε την ποίηση στο ελληνικό τραγούδι…

Απ. Ακριβώς. Και πολλοί άνθρωποι ακούν τραγούδια στη συναυλία και αναρωτιούνται «κι αυτό, κι εκείνο του Γκάτσου είναι;»

Ερ. Κάτι που ίσως δεν γνωρίζει ο κόσμος είναι ότι σχεδόν τα μισά τραγούδια σας που ακούμε σε συναυλίες είναι του Γκάτσου…

Απ. Βεβαίως. Είναι κύκλοι τραγουδιών που δεν μπορούν να μην αναφερθούν, όπως η «Αθανασία», «Της γης το χρυσάφι», ο «Χειμωνιάτικος ήλιος» του Χατζιδάκι, «Το δρομολόγιο» του Μούτση και πολλά άλλα.

Ερ. Τη συναυλία του Ηρώδειου -όπως διαπίστωσα- παρακολούθησαν θεατές όλων των ηλικιών, μεταξύ των οποίων και αρκετοί νέοι οι οποίοι δεν είχαν γεννηθεί πριν από 25 χρόνια που έφυγε από κοντά μας ο ποιητής. Αυτό σημαίνει πως και η νέα γενιά έχει ανακαλύψει το έργο του;

Απ. Βεβαίως. Και είναι πάρα πολλά τα παιδιά που το ανακαλύπτουν και μέσα από τη μουσική του Χατζιδάκι ή του Θεοδωράκη επειδή αυτά βαδίζουν μαζί.

Ερ. Μετά τη Θεσσαλονίκη πού προγραμματίζετε να παρουσιάσετε τη συγκεκριμένη συναυλία;

Απ. Έχουμε προτάσεις απ΄ όλη την Ελλάδα. Επειδή όμως η Καρυοφυλλιά ανεβάζει τον «Γλάρο» του Τσέχωφ στο θέατρο και δεν έχει πολλές ελεύθερες ημερομηνίες, πηγαίνουμε σε διάφορες πόλεις στα ρεπό της. Όπου και να παίζουμε τα θέατρα γεμίζουν. Μετά τη Θεσσαλονίκη πάμε στην Κοζάνη κι ακολουθούν κι άλλες πόλεις.

Ερ. Έχετε ερμηνεύσει τα περισσότερα -συγκριτικά με άλλους συναδέλφους σας- τραγούδια σε ποίηση του Νίκου Γκάτσου. Έχοντας αυτήν την εμπειρία θα μπορούσατε να ξεχωρίσετε κάποιους στιχουργούς της νέας γενιάς;

Απ. Ασφαλώς υπάρχουν, αλλά πρέπει να τους ανακαλύψουμε. Γιατί σήμερα δεν υπάρχουν πια εταιρείες δίσκων, ούτε μεγάλοι παραγωγοί -όπως παλιά- για να χρηματοδοτήσουν ένα έργο, έναν δίσκο σαν το «Άξιον Εστί» ή τον «Ματωμένο γάμο».

Ερ. Με ποιον τρόπο;

Απ. Αυτό είναι λίγο δύσκολο. Ίσως το υπουργείο Πολιτισμού ή κάποιοι δήμοι αν διοργάνωναν κάποιες παραστάσεις… Παλιά υπήρχαν και κάποιοι πλούσιοι Έλληνες που χρηματοδοτούσαν τέτοια πράγματα. Δεν ξέρω αν υπάρχουν και σήμερα…

Ερ. Κι όσον αφορά τη μουσική; Ξεχωρίζετε σήμερα κάποιους νέους συνθέτες;

Απ. Βεβαίως. Υπάρχουν ταλαντούχοι νέοι συνθέτες, υπάρχουν σπουδαίοι τραγουδοποιοί που γράφουν ωραία τραγούδια. Το πρόβλημα όμως σήμερα είναι αυτό που σας είπα, ότι δεν γράφονται ολοκληρωμένοι κύκλοι τραγουδιών αλλά μεμονωμένα τραγούδια. Δηλαδή παίρνουν για έναν δίσκο μία επιτυχία από δω μία από κει- κάτι που εγώ δεν έκανα ποτέ στην καριέρα μου. Κάθε φορά έκανα δίσκο με έναν στιχουργό κι έναν συνθέτη. Αυτό δεν γίνεται πια. Δεν υπάρχουν οι εταιρείες για να χρηματοδοτήσουν αυτές τις παραγωγές. Δεν βγαίνουν πια δίσκοι. Και μέσα από το ίντερνετ κάποια μεμονωμένα τραγούδια ακούγονται. Ένα τραγούδι τώρα, ένα μετά από δυο μήνες. Εκεί χαλάει η συνταγή…

Ερ. Δεν υπάρχουν κύκλοι τραγουδιών, αλλά μάλλον δεν υπάρχει και το ιδιαίτερο, προσωπικό ύφος για να χαρακτηρίσει αυτούς τους κύκλους. Γιατί όλοι οι τραγουδιστές ή οι συνθέτες της δικιάς σας γενιάς, είχαν ένα ιδιαίτερο στίγμα…

Απ. Ακριβώς, σήμερα υπάρχει μία ισοπέδωση, όλες οι φωνές είναι ισοπεδωμένες παρότι αρκετοί έχουν τη δυνατότητα, αλλά πιστεύω ότι τους λείπει και η γνώση… Οι τελευταίοι που κατά τη γνώμη μου είχαν ύφος ήταν ο Κραουνάκης και από την ακόμη πιο νέα φουρνιά οι αδερφοί Κατσιμίχα που ήταν ταλαντούχα παιδιά με έξυπνο στίχο και ήχο.

Ερ. Πιστεύετε ότι τα «τάλεντ σόου» που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση βοηθούν τελικά στην ανάδειξη ταλέντων;

Απ. Θα σας απαντήσω με μία ερώτηση. Αυτοί που αναδεικνύονται πρώτοι σ΄ αυτά τα «τάλεντ σόου» τι καριέρα κάνουν; Νομίζω πως μετά τα σόου χάνονται…

Ερ. Γιατί;

Απ. Πραγματικά δεν ξέρω για ποιο λόγο…

Ερ. Εκτός από την συναυλία- παράσταση «Ο Γκάτσος που αγάπησα» με την οποία περιοδεύετε σ΄ όλη την Ελλάδα, ετοιμάζετε κάτι άλλο;

Απ. Θέλω να παρουσιάσω κι άλλους σπουδαίους δημιουργούς -ειδικά στην αίθουσα «Παρνασσός» στην Αθήνα- που ίσως πολλοί δεν γνωρίζουν το έργο τους. Να παρουσιάσω και ποιητές όπως τον Μανώλη Αναγνωστάκη, που συνεργάστηκε στις «Μπαλάντες» με τον Μίκη Θεοδωράκη κι άλλα έργα που δεν είναι ευρείας κατανάλωσης, αλλά τα έχει ανάγκη ο κόσμος.

AΠΕ-ΜΠΕ