FILE PHOTO: French President Francois Hollande (L) addresses reporters next to the Greek Prime Minister Alexis Tsipras (R). EPA, YANNIS KOLESIDIS GREECE OUT

Η ΑΟΖ, η μεσογειακή σύνοδος του Νότου της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η γαλάζια ανάπτυξη

πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά αγάπη που σε λέγαμ’ Αντιγόνη
(στίχοι του Άλκη Αλκαίου)

Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης

Οι υψηλές θερμοκρασίες του φετινού καλοκαιριού έχουν απογειώσει και το διεθνές πολιτικό θερμόμετρο, ιδιαίτερα στη Νοτιοανατολική πλευρά της Μεσογείου.

Κόσμος πάει και έρχεται. Πραξικοπήματα (?) επιχειρούνται. Δημοκρατικά διακαιώματα καταλύονται. Νεκροί «αποζημιώνονται» για να τα ξαναβρούν Τουρκία με Ισραήλ. Πιλότοι συλλαμβάνονται και από «εθνικοί ήρωες της Τουρκίας» γίνονται αποδιοπομπαίοι, για να «αποκατασταθούν» οι σχέσεις Ερντογάν-Πούτιν.

Στο μεταξύ ο πόλεμος καλά κρατεί στη Συρία, στο Ιράκ αλλά και ο ακήρυκτος στο εσωτερικό της Τουρκίας. Εδώ επιβεβαιώνεται η «επιτυχία της αποτυχίας» των μεγάλων δυνάμεων. Ενδιαφέρονται δήθεν οι Μεγάλοι (ΗΠΑ-Ρωσία-Γερμανία-Κίνα-Μ. Βρεττανία-Γαλλία και από κοντά η Ε.Ε) για την ειρήνη, για τα ατομικά δικαιώματα, για την αυτοδιάθεση Λαών, αλλά είναι οι αυτουργοί  αυτού του μακελιού.

Αλήθεια τι προσδοκούν όλοι αυτοί από τους λαούς, από τις κοινωνίες, που αιώνες τώρα κατοικούν περί τη Μεσόγειο Θάλασσα; Την διασφάλιση των «συμφερόντων τους», την με κάθε τρόπο επιβολή της ισχύος τους. Και οι Κοινωνίες, οι Λαοί, οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους, τι πρέπει να κάνουν, πως μπορούν  να αντιδράσουν;

Ένας δρόμος υπάρχει. Αυτός της συσπείρωσης, της ένωσης, της κοινής πορείας αλλά και της κοινής αντίδρασης. Για τις Μεσογειακές χώρες που είναι μέλη της Ε.Ε., η ευκαιρία προβάλλει στην «Σύνοδο των Ηγετών Μεσογειακών Χωρών της Ε.Ε.», στο ραντεβού της 9ης Σεπτεμβρίου στο Ζάππειο (βεβαίως συμμετέχει και η Πορτογαλία, που δεν είναι Μεσογειακό Κράτος, αλλά αντιμετωπίζει παρόμοιας φύσης προβλήματα).

Η ατζέντα της Συνόδου, σύμφωνα με πληροφορίες περιλαμβάνει τέσσερα θέματα:

  • την οικονομία (οι χώρες του Νότου δεν έχουν μόνον υποστεί τις μεγαλύτερες συνέπειες της οικονομικής κρίσης,αλλά είναι τα θύματα της άνισης ανταλλαγής, που οι Γερμανοί κυρίως έχουν επιβάλλει εντός της Ε.Ε.).
  • το Προσφυγικό (όπου χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία έχουν υποδεχθεί με τεράστιες συνέπειες το μεγαλύτερο κύμα προσφύγων και μεταναστών).
  • την ασφάλεια (εσωτερική και εξωτερική).
  • Και τις συνέπειες του Brexit.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, που πήρε την πρωτοβουλία διενέργειας  αυτής της άτυπης συνόδου, έχει προσκαλέσει τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι, τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι, τον Πορτογάλο πρωθυπουργό Αντόνιο Κόστα, τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον πρωθυπουργό της Μάλτας Τζόζεφ Μούσκατ.

Στόχος της  ελληνικής πλευράς είναι να βρεθούν τα σημεία που ενώνουν τις χώρες του Νότου σε αυτά τα κρίσιμα θέματα, ώστε να χαραχθεί μια κοινή γραμμή πλεύσης και ενόψει της Συνόδου των Ηγετών της Ε.Ε στην Μπρατισλάβα και ενόψει της Συνόδου του ΟΗΕ για το προσφυγικό.

Δεν είναι η πρώτη φορά, που επιχειρείται η σε Μεσογειακό επίπεδο συνεργασία μεταξύ είτε κρατών, είτε πολιτικών κομμάτων. Μέχρι σήμερα, όμως, ένθαρρυντικά αποτελέσματα δεν υπήρχαν. Τι μπορεί να κάνει τώρα τη διαφορά;

Να συμφωνήσουμε καταρχήν ότι υπάρχουν ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος ύψιστης σημασίας. Να συμφωνήσουμε ότι το σύνολο του Νότου της Ευρώπης υποχρεώνεται από την Γερμανοκρατούμενη Ε.Ε. να μεταφέρει την υπεραξία του στην Γερμανία πρωτίστως και στη συνέχεια στον πλούσιο Ευρωπαϊκό Βορρά. Να συμφωνήσουμε ότι το «μοντέλο ανάπτυξης» της Ε.Ε.έχει φτάσει στο όριο του. Να συμφωνήσουμε, ότι ενώ Παγκόσμιοι παίκτες (ΗΠΑ-Κίνα-Ρωσία) «επιθυμούν» ενωμένη την Ευρώπη, το πουλόβερ της Ε.Ε. άρχισε να ξηλώνεται και όχι μόνον λόγω του BREXIT. Να συμφωνήσουμε ότι η γειτονιά μας στην Ανατολική Μεσόγειο-Μέση Ανατολή-Λιβύη έχει πάρει φωτιά με αρνητικές  συνέπειες στους ρυθμούς ανάπτυξης .

Έχουν πολλούς λόγους οι Ηγέτες των  Μεσογειακών Χωρών της Ε.Ε.(και της Πορτογαλίας συμπεριλαμβανομένης) να βρούν κοινό βηματισμό, να προβάλλουν ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, να βάλλουν τις βάσεις διαμόρφωσης (και σε συνεργασία με τα λοιπά Μεσογειακά Κράτη) την εναλλακτική λύση (μετά τη διαφαινόμενη διάλυση της Ε.Ε.) ενός νέου οικονομικού (και όχι μόνον) χώρου αυτού της «Μεσογειακής Ένωσης» ή όπως αλλοιώς θα τον βαφτίσουν. Οφείλουν να συμφωνήσουν και σε ένα δεσμευτικό πλαίσιο συνεργασίας, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα που έχουν. Ποιό μπορεί να είναι αυτό το μοντέλο, τι μπορεί να περιλαμβάνει;

Ξεκινάνε από αυτά που τους ενώνουν. Το κυριότερο η Μεσόγειος Θάλασσα, η  γενέθλια θάλασσα μας.

Με βάση το ενοποιητικό στοιχείο της Μεσογείου Θαλάσσης το Μεσογειακό μοντέλο ανάπτυξης (και όχι μεγέθυνσης) πρέπει να στηριχτεί στη Στρατηγική της Γαλάζιας Οικονομίας.

Η Γαλάζια Ανάπτυξη αποτελεί σήμερα μια πολύ μεγάλη υπόσχεση και ελπίδα για τις χώρες του Νότου, αλλά και για την ήπειρό μας. Απαιτείται, όμως, η διαμόρφωση μιάς συνεκτικής  πολιτικής  απέναντι σε όλες τις προκλήσεις (προαναφέρθηκαν ορισμένες) καθώς και η χρήση δοκιμασμένων αλλά και νέων εργαλείων.

Στη Σύνοδο της Αθήνας, θα μπορούσαν οι Ηγέτες των κρατών του Νότου να πετύχουν ένα μίνιμουμ συμφωνίας  αναφορικά με:

  1. τη Μεσογειακή ΑΟΖ
  2. τη στρατηγική για την ασφάλεια της θάλασσας της Μεσογείου
  3. Το Θαλάσσιο Χωροταξικό σχεδιασμό, δεδομένου ότι είναι κομβικής σημασίας για την προώθηση και την οικοδόμηση της Γαλάζιας Ανάπτυξης.

 Η  ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ  ΑΟΖ

Αναγνωρίζοντας τον οικουμενικό χαρακτήρα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), στην οποία οι χώρες του Νότου της Ε.Ε  είναι συμβαλλόμενα μέρη, να συμφωνήσουν στην επιτάχυνση των  διαπραγματεύσεων σχετικά με τα εκκρεμή ζητήματα της οριοθέτησης των παρακείμενων θαλάσσιων ζωνών (των ΑΟΖ δηλαδή) των χωρών τους. Στην κατεύθυνση αυτή συστήνουν άμεσα Κοινή Επιτροπή Συνεργασίας με στόχο την άμεση επίλυση  τυχόν προβλημάτων, ώστε πριν το τέλος του 2016 όλα τα Μεσογειακά Κράτη μέλη της Ε.Ε να έχουν ανακηρύξει τις δικές τους ΑΟΖ στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου που τους αναλογεί (και της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης). 

ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ  ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΟΖ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε.

 

Να υπομνήσουμε τι είχε αναφέρει η Επίτροπος Μαρία Δαμανάκη σχετικά με το θέμα των ΑΟΖ από το 2014: «Στο σημείο αυτό θέλω να επικεντρωθώ σε ένα σημαντικό θέμα που απασχολεί πάρα πολλά κράτη πλέον στην Μεσόγειο. Είναι το θέμα των Θαλασσίων Ζωνών. Είναι γνωστό ότι μέσα στην έκταση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) τα παράκτια κράτη έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στους φυσικούς πόρους, που βρίσκονται όχι μόνο στο βυθό τής θάλασσας, αλλά και στην υπερκείμενη υδάτινη στήλη. Για παράδειγμα, αν και η εξόρυξη των ενεργειακών πόρων λαμβάνει χώρα στην υφαλοκρηπίδα, η επέκταση της εθνικής δικαιοδοσίας με την ανακήρυξη της ΑΟΖ επιτρέπει να ληφθούν μέτρα για αποφυγή θαλάσσιας ρύπανσης, να δημιουργηθούν αγωγοί ή δίκτυα μεταφοράς των προϊόντων. Έτσι, δημιουργείται πιο ασφαλές και σταθερό πλαίσιο για επενδύσεις και διεθνή συνεργασία. Είναι πολλές οι θετικές επιδράσεις που θα υπάρξουν σε πολλές άλλες θαλάσσιες δραστηριότητες από μια τέτοια ολοκληρωμένη προσέγγιση.

Τα αποτελέσματα μελέτης που εκπόνησε για λογαριασμό τής Επιτροπής ένα διεθνές γραφείο μελετών, δείχνουν ότι τα οφέλη από την κήρυξη θαλασσίων ζωνών και ιδιαιτέρως των ΑΟΖ είναι πολύ σημαντικά και υπερτερούν του οποιοδήποτε κόστους.

Η αρμοδιότητα κήρυξης θαλάσσιων ζωνών ανήκει στα κράτη-μέλη τής Ένωσης, αλλά ο συντονισμός και η συνεργασία μεταξύ τους θα συμβάλει αποφασιστικά στην ενίσχυση των προοπτικών οικονομικής ανάπτυξης μέσω της γαλάζιας οικονομίας. Όλα αυτά αντιμετωπίζονται προφανώς στην βάση τού Δικαίου τής Θάλασσας. Πάγια θέση τής Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ότι πρέπει όλα τα κράτη που δεν έχουν κυρώσει ακόμη την Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, να το κάνουν» (πηγή: http://www.foreignaffairs.gr/articles/69827/maria-damanaki/i-galazia-anaptyksi-«kleidi»-stin-eyropaiki-anakampsi?page=2).

Αλλά και ο «Πατριάρχης» της ΑΟΖ Καθηγητής κ. Καρυώτης, σε μια από τις πολλές παρεμβάσεις του για το θέμα μας χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Στις 7 Μαρτίου 2013, ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μιλώντας σε στελέχη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος αναφέρθηκε στην ΑΟΖ της Ευρώπης τασσόμενος σαφώς υπέρ μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για τα θέματα των εξωτερικών συνόρων και της ΑΟΖ. Στην ομιλία του επεσήμανε «Το ελληνικό ή το κυπριακό πετρέλαιο ή φυσικό αέριο είναι “ευρωπαϊκό” φυσικό αέριο και “ευρωπαϊκό” πετρέλαιο. Πότε, λοιπόν, θα μιλήσει η Ευρώπη για τις ΑΟΖ; Γιατί θα πρέπει να είναι πρόβλημα μόνο για μένα, για τη χώρα μου;».

Μάλιστα, ο τότε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης σχολίασε πολύ θετικά την κίνηση του Αντώνη Σαμαρά να θέσει θέμα ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Συγκεκριμένα είπε «Όπως ξέρετε, εγώ αποφεύγω την εύκολη κριτική. Θεωρώ ότι μπορεί να αποδειχθεί καλή η κίνηση και η επιλογή αυτή. Λέω λοιπόν ότι μπορεί να αποδειχθεί μια ευφυής κίνηση, διότι απεμπλέκει την αξιοποίηση των πηγών, που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, από το εθνικό επίπεδο -και σε γεωπολιτικό επίπεδο μπορεί να αποδειχθεί ευφυής αυτή η κίνηση».

Και συνεχίζει ο κ. Καρυώτης «….και η ύπαρξη μιας ΑΟΖ στην Μεσόγειο δεν θα επιδράσει αρνητικά στην Ελλάδα, στην Ισπανία και την Ιταλία που αλιεύουν έξω από τις ακτές της Αλγερίας, του Μαρόκου και της Τυνησίας. Για αυτό το λόγο ήταν πολύ σημαντική η παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά που ουσιαστικά ζήτησε να δημιουργηθεί μια Ευρωπαϊκή ΑΟΖ στην νοτιοανατολική Μεσόγειο ανάμεσα στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Κύπρο και την Μάλτα, αλλά αργότερα το ξέχασε». (Πηγή: Τελείωσαν τα ψέματα… Ήρθε η ώρα για την ΑΟΖ της Ευρώπης http://mignatiou.com/2015/12/teliosan-ta-psemata-irthe-i-ora-gia-tin-aoz-tis-evropis/ ).

Έχουμε σύγκλιση απόψεων στελεχών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ας συνεργασθούν να προχωρήσει άμεσα η ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, αλλά και η παράλληλη οριοθέτηση της Μεσογειακής ΑΟΖ. Ευκαιρία η Σύνοδος της 9ης Σεπτεμβρίου. Ας αξιοποιήσουμε άμεσα και πρακτικά σε ενδεχόμενη Κοινή Επιτροπή Συνεργασίας για τη Μεσογειακή ΑΟΖ τόσο τον Καθηγητή κ. Καρυώτη, όσο και την πρώην Επίτροπο κα Δαμανάκη (εφόσον οι ίδιοι το επιθυμούν).

Η στρατηγική για την ασφάλεια της θάλασσας της Μεσογείου

Η  στρατηγική σημασία της Μεσογείου και της ευρύτερης περιοχής γύρω απ’ αυτήν, την καθιστούν πεδίο έντονων αντιπαραθέσεων, ανταγωνισμών των Μεγάλων δυνάμεων και σύγκρουσης συμφερόντων και γεωστρατηγικών επιδιώξεων επί μακρόν. Σήμερα συμπυκνώνονται και συμπλέκονται στον πόλεμο σε Συρία-Ιράκ-Τουρκία με ανεξέλεγκτες και απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή. Το ζήτημα της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή είναι μείζον και χρήζει άμεσης και αποτελεσματικής διαχείρισης με την αυτονόητη εμπλοκή (στο πολιτικό-διπλωματικό πεδίο) των Μεσογειακών Κρατών της Ε.Ε.

H αποτελεσματική αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων σε όλα τα επίπεδα (από το προσφυγικό και το μεταναστευτικό ζήτημα μέχρι τις περιβαλλοντικές προκλήσεις και την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού) προϋποθέτει την ολοένα και στενότερη συνεργασία των χωρών του Νότου της Ευρώπης με χώρες-κλειδιά της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, που βρέχονται από τη Μεσόγειο.

Μπορούν οι Μεσογειακές χώρες να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επίλυση κρίσεων που ταλανίζουν την περιοχή και να συμμετάσχουν σε πολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές ή ακαδημαϊκές συνέργειες που δύνανται να συμβάλουν στη σταθεροποίηση του γεωπολιτικού αυτού χώρου.

Ως μέλη της Ε.Ε. δεσμεύονται από τη ευρωπαϊκή στρατηγική θαλάσσιας ασφάλειας (24-6-2014) και το σχέδιο υλοποίησης της (17-12-2014) , τα οποία βάζουν τα θεμέλια  για την εκμετάλλευση και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Επίσης από αυτήν τη στρατηγική επιχειρείται  να προσδιοριστούν και αντιμετωπισθούν από την  ΕΕ οι  απειλές που λαμβάνουν χώρα ή  και προέρχονται από το θαλάσσιο περιβάλλον. Τέτοιες απειλές θεωρούνται :

α. Απειλές ή χρήση βίας από την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων και δικαιοδοσιών των Κρατών Μελών επί θαλασσίων ζωνών.

β.. Κίνδυνοι για το θαλάσσιο περιβάλλον μέσω της υπερβολικής και παράνομης εκμετάλλευσης των θαλάσσιων πόρων (πχ υπερ-αλίευση), μόλυνση-υποβάθμιση θαλάσσιου περιβάλλοντος. Φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές.

γ. Διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής όπως πυρηνικά υλικά

δ. Τρομοκρατία και άλλες παράνομες δραστηριότητες στη θάλασσα, εναντίον πλοίων, φορτίων, επιβατών, λιμενικών υποδομών και λιμενικών ευκολιών.

ε.. Διασυνοριακό οργανωμένο έγκλημα που περιλαμβάνει την πειρατεία και την ένοπλη ληστεία στη θάλασσα, trafficking, παράνομη μετανάστευση, δράση εγκληματικών ομάδων με αντικείμενα : μετανάστευση, όπλα, ναρκωτικά, εμπόριο ανθρώπων.

στ. Παραβίαση της αρχής της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, μέσω της άρνησης πρόσβασης, σε θαλάσσιες περιοχές και στενά, καθώς και παρεμπόδιση των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας.

ζ. Απειλές κατά της ζωής και των συμφερόντων ευρωπαίων πολιτών

Ως συνήθως οι κάθε είδους στρατηγικές της Ε.Ε. αν δεν ενδιαφέρουν τους Γερμανούς παραμένουν κενό γράμμα. Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση οφείλουν οι Μεσογειακές χώρες της Ε.Ε. να κινητοποιηθούν.

Άμεσα να συστήσουν ένα Μεσογειακό Παρατηρητήριο την ασφάλεια της θάλασσας της Μεσογείου, που θα καταγράφει και ενημερώνει τις Κυβερνήσεις και τις τοπικές κοινωνίες  για όλες αυτές τις απειλές, προκειμένου να υπάρχει και η αντίστοιχη ανταπόκριση-απάντηση σε αυτές.

Στόχος να προσδιοριστούν τα θαλάσσια συμφέροντα των Μεσογειακών Κρατών σε διεθνές επίπεδο, οι κίνδυνοι  και οι απειλές, καθώς και οι τρόποι αντιμετώπισής τους. Όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν την βάση μιας στρατηγικής για την θαλάσσια ασφάλεια της Μεσογείου. Η Σύνοδος θα μπορούσε να συμφωνήσει σε ένα κείμενο  που θα αποτελέσει τον προπομπό του Μεσογειακού δόγματος για την θαλάσσια στρατηγική ασφάλειας της μεσογείου.

Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός σχεδιασμός

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόκειται (http://ec.europa.eu/maritimeaffairs/policy/maritime_spatial_planning/index_el.htm) : για τον σχεδιασμό του χρόνου και του τόπου άσκησης ανθρώπινων δραστηριοτήτων στη θάλασσα, προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα και η βιωσιμότητά τους στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Κατά τη διαδικασία αυτή, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη συνεργάζονται με διαφάνεια με στόχο τον σχεδιασμό των θαλάσσιων δραστηριοτήτων.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την οδηγία 2014/89 (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32014L0089&from=EL) θεσπίζει το πλαίσιο για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό.

Υποχρεώνει τα Κράτη μέλη να ορίσουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την συγκεκριμένη  οδηγία έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2016 και να προσδιορίσουν  την αρχή ή τις αρχές, που είναι αρμόδιες για την εφαρμογή της οδηγίας έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2016.

Σκοπός είναι να δημιουργήσει για τα κράτη-μέλη ένα πλαίσιο για την χρήση του θαλάσσιου χώρου. Το περιεχόμενο των χωροταξικών σχεδίων ανήκει στην ευθύνη των κρατών-μελών.

Με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό επιτυγχάνουμε μεταξύ των άλλων :

  • Ενθάρρυνση των επενδύσεων με τη διασφάλιση προβλεψιμότητας, διαφάνειας και σαφέστερων κανόνων. Έτσι θα δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των δικτύων, θα καθοριστούν Προστατευόμενες Θαλάσσιες Περιοχές και θα διευκολυνθούν οι επενδύσεις που αφορούν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.
  • Ενίσχυση του συντονισμού μεταξύ εθνικών διοικήσεων, μέσω της εφαρμογής ενιαίου μηχανισμού για την ισόρροπη ανάπτυξη διάφορων θαλάσσιων δραστηριοτήτων. Με τον τρόπο αυτό θα απλουστευθούν οι διαδικασίες και θα μειωθεί το κόστος.
  • Αύξηση της διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ χωρών της ΕΕ, όσον αφορά τα καλώδια, τους αγωγούς, τις θαλάσσιες οδούς, τις αιολικές εγκαταστάσεις, κ.λπ.

Απαραίτητη η σύσταση Κοινής Επιτροπής Συντονισμού και ανταλλαγής πληροφοριών-ενημέρωσης -τεχνογνωσίας μεταξύ των χωρών του Νότου της Ε.Ε. κατά την εφαρμογή από αυτές της οδηγίας  2014/89.

Να υπομνήσω αυτό που η Καθηγήτρια κα Κυβέλλου τονίζει : «Η χωροταξική/αναπτυξιακή πολιτική (και η πολιτική υποδομών που πρέπει να υπόκειται και όχι να την υπερβαίνει) θα έπρεπε να είναι μια κοινωνική πολιτική που θα στόχευε σε αναδιανεμητικές διαδικασίες με την έννοια της «χωρικής δικαιοσύνης».

Ελπίζουμε ότι η συνεργασία των χωρών του Νότου θα μπορούσε να ικανοποιήσει την ανάγκη μορφοποίησης μιας «βιώσιμης γαλάζιας ανάπτυξης» και ενός «αειφόρου θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού» σε συνθήκες ειρήνης, εδαφικής συνεργασίας και ευημερίας, όπως αναφέρεται και στο υπό έκδοση βιβλίο με τίτλο: «Θαλάσσια Χωρικά Ζητήματα» που επιμελήθηκε η Καθηγήτρια κα Κυβέλλου (http://kritiki.gr/product/thalassia-chorica-zitimata/).

Με αδιαπραγμάτευτη αρχή την βιωσιμότητα της Μεσόγειο και την άρνηση της με κάθε μέσον  λεηλασίας των θαλασσών τους οι Λαοί και οι Κυβερνήσεις της Μεσογείου  μπορούμε :

  • να αντλήσουμε πόρους από το τεράστιο αναξιοποίητο δυναμικό της θάλασσας μας (Μεσόγειος)
  • να αποκομίσουμε οφέλη και να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας και προοπτικές θετικής οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας.

Πέραν της αλιείας, της ναυσιπλοίας, του τουρισμού, η θαλάσσια οικονομία αποσκοπεί στην ανάπτυξη βιομηχανιών παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούν τα ύδατα και το βυθό των ηπειρωτικών και τεκτονικών πλακών ως πρώτες ύλες και μέσα παραγωγής.

  • Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι Πολιτικός Αναλυτής
    [email protected]

Be the first to comment on "Η ΑΟΖ, η μεσογειακή σύνοδος του Νότου της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η γαλάζια ανάπτυξη"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*