Η θανάσιμη επιλογή του Μνημονίου

Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου του ΔΗΣΥ με τον κ. Ανδρο Κυπριανού του ΑΚΕΛ. “Συνέταιρα” κόμματα και στις μίζες… ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΥΠΕ-CNA




Του Κώστα Βενιζέλου

Σε αυτό τον τόπο εύκολα μπορεί κανείς να αναδειχθεί προφήτης καθώς όλα είναι προβλεπτά και αναμενόμενα. Οι ρόλοι μπορεί να αλλάζουν, αλλά οι κινήσεις και οι τοποθετήσεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με νοοτροπίες βαθιά ριζωμένες στον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος. Εδώ και ένα-δυο μήνες συζητείται το θέμα των εκποιήσεων. Η δημόσια συζήτηση, είναι η ίδια είτε συζητείται οικονομία, στην προκειμένη περίπτωση οι εκποιήσεις, είτε Κυπριακό. Η ίδια φτωχή επιχειρηματολογία παρουσιάζεται. Με υπερβολές και κινδυνολογίες. Είναι, ίσως, γι αυτό που οι πλείστοι πολίτες, κλείνουν τα αυτιά όταν ακούνε συζητήσεις ή και τοποθετήσεις από κόμματα.

Η κυβέρνηση, όπως είναι γνωστό, προτίμησε μια γνωστή συνταγή για να πετύχει το στόχο της: Να αφήσει το θέμα να διαρρεύσει στο χρόνο για να βρεθεί η Βουλή μπροστά στα γνωστά εκβιαστικά διλήμματα, ότι είτε υιοθετείται το νομοσχέδιο είτε καταρρέει η οικονομία( ξαφνικά επανήλθε τεχνηέντως από…ειδικούς και ο κίνδυνος ενός νέου κουρέματος). Είχε τουλάχιστον πέντε μήνες μπροστά της η κυβέρνηση, αλλά προτίμησε το…πιστόλι στο κρόταφο καθώς θεωρεί πως το κόλπο πιάνει. Όσο δε το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με την τρόικα θα επιμείνω πως θα έπρεπε εκείνοι που διαχειρίστηκαν το θέμα να απαλλαγούν τέτοιων καθηκόντων. Απέτυχαν. Και δεν είναι διαπίστωση μόνο όσων έχουν διαφορετική θέση, αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης. Γι αυτό και καταθέτει αβέρτα μέτρα.

Είναι προφανές πως όλα θα κριθούν από τη στάση του ΔΗΚΟ. Το κόμμα αίφνης προέκυψε να είναι αντι-μνημονιακό. Το «αίφνης» κολλά στο γεγονός ότι επί προηγούμενης διακυβέρνησης, υπέρμαχοι της εφαρμογής του προγράμματος του Μνημονίου ήταν ως γνωστό οι Αβέρωφ Νεοφύτου και Νικόλας Παπαδόπουλος. Εάν ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ αντελήφθηκε εκ των υστέρων ότι  ο δρόμος του Μνημονίου είναι αδιέξοδος, θα πρέπει να το πει και να δηλώσει πως αναθεωρεί την πολιτική που υιοθέτησε στο παρελθόν.

Οι υπόλοιποι έχουν αποφασίσει πριν καν ακούσουν και διαβάσουν. Δεν χρειάζεται, τα ξέρουν άλλωστε όλα. Είναι σαφές πως το ένα κόμμα περιμένει το άλλο τι θα αποφασίσει για να μην υπάρχει ανταγωνισμός στην υπερβολή. Αυτό αφορά τα μικρότερα κόμματα. Το ΑΚΕΛ, που ψήφιζε επί προηγούμενης διακυβέρνησης μαζικά τα μνημονιακά νομοσχέδια, μετά την εκλογή Αναστασιάδη, έμαθε και το «όχι». Το θέμα των εκποιήσεων δεν ήταν και στο πρώτο Μνημόνιο, που είχε συνομολογήσει η κυβέρνηση του σημερινού κόμματος της αντιπολίτευσης; Ήταν και το γνωρίζουν. Επενδύουν, βέβαια, στην γενική αμνησία που ισχύει σε αυτή τη χώρα.

Η ένταξη της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης ήταν θανάσιμο λάθος. Δεν διδάχθηκαν οι διαχειριστές από τα παθήματα της Ελλάδος. Δεν άκουσαν τις υποδείξεις Ελλαδιτών αξιωματούχων που επισκέπτονταν την Κύπρο. Η έξοδος από αυτή την κατάσταση χρειάζεται ολοκληρωμένο σχέδιο και όχι κουβέντες του καφενέ( με όλο το σεβασμός προς τα καφενεία). Χρειάζεται μια ολοκληρωμένη πολιτική απαλλαγής από την τρόικα, που σήμερα δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να διαμορφωθεί.

ΠΗΓΗ: www.philenews.com

Εγγραφή στο δωρεάν newsletter του HellasJournal


Latest of HellasJournal