Η αξία μιας σοβαρής συνταγματικής αναθεώρησης

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Μέσα στην προεκλογική διαπάλη, εν πολλοίς κενή περιεχομένου, προέκυψε και μια πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος από τη ΝΔ,  που αξίζει της ιδιαίτερης προσοχής μας. Για κάποιους  μοιάζει περιττή πολυτέλεια μια τέτοια συζήτηση, την ώρα της μεγάλης οικονομικής κρίσης, την ώρα που πολλοί συμπολίτες μας δεν έχουν τα στοιχειώδη, όπως τροφή και στέγη, την ώρα που η ανεργία έχει σπάσει κάθε ρεκόρ φτάνοντας το ενάμισι εκατομμύριο και τη στιγμή που η καθημερινότητα μας έχει υποστεί μια πρωτοφανή καθίζηση.

Μπορεί η πρωτοβουλία να ενέχει προεκλογικές σκοπιμότητες, όμως θα ήταν μεμψιμοιρία να σταθούμε σε αυτήν, για να κλείσουμε την συζήτηση, μια και το περιεχόμενο των προτάσεων είναι αξιοσημείωτο και αξίζει να το προσεγγίσουμε έξω και πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες.

Μια θεσμική αναθεώρηση είναι στις μέρες μας επιβεβλημένη, κι αυτό γιατί όλα όσα προηγήθηκαν μέχρι την κορύφωση της κρίσης, είναι απόλυτα συνδεδεμένα με θεσμικές ατέλειες, που επέτρεψαν στους κάθε λογής σαλτιμπάγκους της πολιτικής, να κλέβουν, να διαλύουν τη χώρα και όλα αυτά, να μην αποτελούν θέμα δικαστικής διερεύνησης και καταλογισμού ευθυνών και  ανάλογης τιμωρίας για όσους κριθούν ένοχοι, λόγω της περίφημης ασυλίας.

Κρίσιμο θέμα στις προτάσεις, ο ορισμός θητείας των αιρετών, από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον Περιφερειάρχη, τον Δήμαρχο και τους συνδικαλιστές.

Το ασυμβίβαστο του Υπουργού με αυτό του Βουλευτή. Η μείωση του αριθμού των Βουλευτών και των Βουλευτών Επικρατείας. Η χρονική επέκταση της αποσβεστικής προθεσμίας δηλ. της παραγραφής  των ποινικών ευθυνών των Υπουργών. Η ασυλία των Βουλευτών που πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στην άσκηση των καθηκόντων τους.

Ο αυστηρός έλεγχος του «πόθεν έσχες» των πολιτικών από δικαστικούς λειτουργούς και οι εγγυήσεις διαφάνειας των οικονομικών των  πολιτικών κομμάτων. Επίσης η καθιέρωση σταθερού εκλογικού συστήματος και η ισχυροποίηση εγγυήσεων για την εξάντληση της τετραετίας.

Από τη μια κατάργηση των βουλευτικών προνομίων κι από την άλλην ενίσχυση του ρόλου τους τόσο στο νομοθετικό όσο και στο ελεγκτικό τους έργο των εκπροσώπων μας στο Κοινοβούλιο.

Η θεσμοθέτηση συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος και οργανογράμματος  και η κατάργηση των Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων.

Ακόμη η υποχρέωση σύνταξης μελέτης σκοπιμότητας για τα μεγάλα δημόσια έργα και παράλληλα υποχρέωση κατάθεσης αναλυτικού απολογισμού από όλους τους φορείς, που χρηματοδοτούνται από το κράτος.

Η διακριτή ευχέρεια της Εκτελεστικής Εξουσίας ως προς την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης ,η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της και ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Τέλος στις προτάσεις επισημαίνεται η ανάγκη περαιτέρω προστασίας της ατομικής ιδιοκτησίας, του περιβάλλοντος, της εθνικής ταυτότητας και της ελληνικής γλώσσας.

Σε όλες αυτές τις αξιόλογες προτάσεις, που στην ουσία θωρακίζουν την Δημοκρατία από τους εκάστοτε καταπατητές της, θα βρεθούν πάμπολλοι κατ’  επάγγελμα αντιρρησίες, που θα προβάλλουν χίλια μύρια προσχήματα για να τις αποτρέψουν. Η πρώτη και δυναμική αντίδραση αναμένεται να προέλθει από τους νυν Βουλευτές, που βλέπουν να περιορίζονται τα προνόμια τους και ταυτόχρονα τους κλείνει ο δρόμος της υπουργοποίησης, άρα τους κόβεται η δυνατότητα της ακατάσχετης ρουσφετολογίας.

Η δεύτερη και εξ ίσου σημαντική αναμένεται να προέλθει από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, που θα χάσουν την ισόβια εξουσία τους και τα προνόμια που αυτή συνεπάγεται.

Ακόμη κάποιοι θα επιστρατεύσουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα και θα μας πουν ότι τέτοιοι περιορισμοί δεν ισχύουν  στην γηραιά ήπειρο.

Σε ότι αφορά τον περιορισμό των Βουλευτών θα μας πουν ότι είναι βεβαίως πολλοί περισσότεροι από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, σε αναλογία πληθυσμού, αλλά αυτό έχει να κάνει με το κακοτράχαλο του ελλαδικού εδάφους, που επιβάλει περισσότερες έδρες για την καλύτερη επαφή των πολιτών με τον εκπρόσωπό τους.

Ο λαϊκισμός που δυστυχώς έχει γίνει «επιστήμη» στις μέρες μας θα επιστρατευθεί για να αποτρέψει κάθε αλλαγή.

Και όπως είναι φυσικό, για μια ακόμη φορά οι προτάσεις αυτές θα μείνουν στα χαρτιά.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς συνταγματολόγος για να δει ότι οι προτάσεις αυτές, αν υιοθετηθούν, μπορούν να κάνουν πέρα τα κόμματα από τη δημόσια διοίκηση, να αφήσουν το κράτος να αναπνεύσει, να λειτουργήσει αντιγραφειοκρατικά, με λιγότερο και αποτελεσματικότερο προσωπικό ,με επιστημονική κατάρτιση και καλύτερα αμειβόμενο, που θα εργάζεται υπεύθυνα επιτέλους θα τεθεί στη  υπηρεσία του πολίτη.

Είναι σε δημοκρατικότερη κατεύθυνση, μια και ο περιορισμός των θητειών στα δημόσια αξιώματα, προσεγγίζει την άμεση δημοκρατία της Αθήνας στην αρχαιότητα που είχε σαν βάση του τις θητείες και ταυτόχρονα διαχωρίσει αποτελεσματικότερα τις τρεις εξουσίες, Εκτελεστική, Νομοθετική και Δικαστική.

Μπορεί να γίνει άραγε κάτι; Η σοβαρότητα και η αποφασιστικότητα όλων μας  στις προσεχείς εκλογές  μας είναι η μόνη μας ελπίδα…

Be the first to comment on "Η αξία μιας σοβαρής συνταγματικής αναθεώρησης"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*